Normal doğum yapan herkese çok saygı duyuyorum hem tüm süreci sonuna kadar yaşıyorlar, hem de bence çıkınca çok rahat ediyorlar ama ben anksiyetem panik atağım yüzünden sezaryen seçmiştim kendimde o cesareti bulamamıştım ikinci doğumumda da sezaryen olacağım. Gerçekten korkulacak bir şey yok kendinizi kurban psikolojisine sokup salmayın habire yatmak, hareketsizlik, az sıvı tüketimi en büyük düşman. Ben ilkinde noldugunu bi idrak ettikten sonra annemin ısrarı ile elimde bir şişe suyla dolanıp durmuştum o zamanlar anneme çok kızmıştım ama şimdi haklı olduğunu anlıyorum bi daha da annem hiç öyle yatıp kalmama izin vermemişti nasıl geçti gitti anlamadım o ilk günler.