Kızlarrr çok saçma amaa 3 güne inşAllah sezeryanım var, 2ci sezeryan.
Artık 39u doldurduk.
Ameliyyat olmak istemiyorum, aşırı korkuyorum. (Gözlerimden dolayı zorunlu ameliyyatdı)
Stress oldum resmen, karnımda ki de yeter artık çıkarın beni diyor.
Bebeğimle tanışacağım için aşırı mutluyum ama bir korku, stress, heyecan yok değil.
Çok garip birşey. Benim genel olarak parmağım kesilse o bile geç iyileşiyor diye, sezeryanımda malum geç iyileşiyor.
Hastanede 72 saat yatmakta ayrı dert gibi geliyor.
Ayyy uyuyup kalksamda bebek doğmuş olsa, evimde olsam 🤦
Çok garip duygular içerisindeyimm. Benim gibi olan varmı?