Eveeet, sürekli burdaki doğum hikayelerini okuyarak kendi günlerimi sayıyordum ve sonunda o gün geldi çattı. 12 ağustos pazartesi gününe 12.00’a saatimizi aldık ve bekleyiş başladı. İlk doğumum olacağı için ve daha önce hiç ameliyat olmadığım için başıma ne geleceğini hiç bilmiyordum, çok gergindim. Yatışım yapıldı, saat 11.30 gibi beni ameliyathaneye indirdiler, bir anda kendimi ameliyathanede bulunca o anın şaşkınlığı ve merakı içinde bir sakinleştim. Spinal iğnesi yapılırken o kadar hissetmedim ki, bacaklarıma anında sımsıcak bir his gelmese emin olamazdım yapıldığına o kadar acıtmayan bir işlemmiş. O sıcak hisle beraber tamamen uyuştum ve sonra gelip sondamı taktılar kesinlikle orda da hiçbir şey hissetmedim çok rahattı. (Korktuklarımdan biri buydu benim) Sonrasında doktor gelip ameliyata başladı, doktorun bir şeyler yaptığını hissediyordum ama ağrı ve acı asla yoktu. Bir ara midem bulanmaya başladı yaklaşık 10 dakika kadar sürdü ama sonrasında çok şükür geçti. Veee birden bir ağlama sesi duyuldu sonra kızımı alıp yanağıma koydular allahım o an çok güzeldi o ağlayan bebiş birdenbire sustu çok mucizevi bir andı benim için ❤️ sonra alıp gittiler kızımı dikiş kısmına geçtiler. Ameliyat yaklaşık 45 dakika -1 saat gibi sürdü. Sonra odama çıktım, uyuşukluğun etkisi de 3-4 saat sonra geçti, bu sefer ağrılarım başladı ama gelip ağrı kesici yaptılar sonrasında yine hafifledim. En çok ilk ayağa kalkış anından korkuyordum ama gözümde çok büyüttüğüm için mi bilmiyorum o kadar da kötü değilmiş, hep karşıya bakmamı istediler odada bir tur attım mide bulantısı sancı vs olmadı dikiş yerlerim sızladı bir, o kadar da olsun zaten normal, sonrasında tuvalete gittim gazımı çıkardım hepsi sorunsuz geçti cidden korkulu bekleyiş hepsinden daha kötüymüş onu anlamış oldum. Ertesi gün ameliyat olduğuma inanamadım hatta ağrı kesicilerin yetkisine de dayanarak koridorda sekerek gezecektim az kaldı o kadar rahatlamıştım :) yeme içmeye izin verildikten sonra sade kahve ve bitter çikolata tükettim bol bol sonrasında baş ağrısı yaşamadım hiç. Şimdi de evime geldim yataktan kalkarken zorlanıyorum en çok ama hamilelik son aylarında da en çok o kısım zorluyordu beni :) ben de bu serüveni böyle atlatmış oldum (şimdilik). Yanımda uyuyan minik tosbağamla yazıyorum bunları 🐣 Dilerim herkes için kolay ve acısız su gibi bir doğum olur .