O sabırsız annelerden birisi de benim sabah akşam beni tekmeleyen ayakları çok merak ediyorum, yüzünü hiç göremedik kime benziyor çok merak ediyorum ama bir yandan benim de korkularım, endişelerim var. Bazen bebeğin odasında otururken sanki ben değil de bir başkası getirip alın bu sizin bebeğiniz bundan sonra siz bakacaksınız diyecekmiş gibi geliyor sanki ben doğurmayacakmışım gibi sahiplenemiyorum da bazen. Bir daha asla uyuyamayacakmışım gibi hissediyorum, asla istediğim gibi gezemeyecekmişim gibi hissediyorum hepimiz insanız ve bence bunlar çok normal. Eminim ki hepimiz kendi çocuklarımız için harika anneler olacağız 🫶