Kendimi mutsuz etmek için elimden geleni yapıyorum. Her gün diyorum ki kuruntu yapmıcam ama yine aynı şekilde devam ediyorum. İlk doğumum normal oldu ama bundan aşırı korkuyorum dikişlerim fazlaydı . İlk doğumundaki doktorum değil bu taşındığımız yerde düzgün doktor bulamadım ondan mıdır korkum endişem bilmiyorum aşırı endişeliyim. İkinci doğum daha kolay oluyor diyorlar ama benim psikolojim gitmiş durumda. Sürekli olumsuz düşünmekten beynim yandı. Hiç bişeyden keyif almıyorum. Bi gün uyanayım doğmuş olsun herşey bitsin istiyorum. Kimseyle dertleşmiyorum anlatsam ilkini atlatmışsın diyorlar bunu da yaparsın diyorlar . Ama kendime anlatamıyorum. Yoruldum gerçekten.. ne bir arkadaşım ne yakınım var burda sabahtan akşama telefon elimde ..