Çok güzel rahat bir hamilelik geçirdim. Aslında ilk çocuğuma göre bu hamileliğim prenses gibiydi ki Tıp1 Diyabet hastası olmama rağmen. Doğumumda öyle geçmesini ümit etmiştim Aslında her şey güzeldi Ufak bir aksilik yaşayana kadar doğum öncesinde Sanırım çok fazla bunu düşündüm, bilinçaltıma yerleştirdim, rüyalarımda gördüm ki, hissettiğimi yaşadım; en azından ben böyle adlandırıyorum Tıpta bir açıklaması olmasa bile…
38 + 2′de doktorumun çağırmasıyla sezaryana girdim Sabah gittim her şey çok güzeldi hazırlandık ameliyathaneye girdik anestezi iğnesi yapıldı doktorla konuşuyorduk güldük ettik, tam kesi çizgisi atacakken, kalbim çok hızlı çarpmaya başladı hemen söyledim bakmışlar ki Tansiyonum düşmüş ve nabzım gitti bu yüzden doğumun bir 10 dakika gecikmeli başladı ama gözümü açtığımda(15dk sonrası nabzım gelince) sağımda Bir Melek Vardı hayallerimin ötesinde…
Çok büyük acılar yaşadıktan sonra iki büyük kaybından sonra bana gelen bir mucizeydi prenses. O yüzden kimse umudunu kaybetmesin her şeyin vakti zamanı var Her şey elbet oluyor.
Benim bile çocuklarımla yaşayacak daha ömrüm varmış ki gözlerimi tekrar açabildim. Ama Allah sabırla bekleyen ve isteyen herkesin kucağına almayı nasip eylesin.
Mınık Ceylin’den 23. günden herkese selamlar 🤞🫰🤚🏼