Günaydınnnn 🌸
26 Temmuz Cuma günü akşam saat 6 da yediğimiz yemeğin ardından halsizlestim ve doktorumun nst çektir demesi üzerine yürüme mesafesinde olan devlet hastanesinin aciline gittik. Yolda giderken ishal durumu yaşadım ve kendimi bir restorana zor yetiştirdim. Gittiğimiz devlet hastanesinin acilinden kadin doğumcu yoktu, bizde taksiye binip bir diğer devlete girdik. Orada beni tek başıma içeri aldılar ve eşim saatlerce dışarıda bekledi. Nst de sancı çıkmadı denecek kadar az ve ben hiç sancı hissetmedim ancak bebeğimin karnımda top gibi sertleşmesi o gün artmıştı. Sancı ve açıklık olmadığı için eve geldik. Ertesi gün içinde çok iyiydim, sancım yoktu, hatta telefonda görüştüğüm arkadaşlarıma, akrabalarıma “gelmeye hiç niyeti yok” diyordum. Bu arada bebeğimin kilosu önden gittiği için doktorum sonuna kadar normal doğum bekleyeceğiz ama çok kilo alıyor, böyle devam ederse sezaryen olacak.” Demişti. Bende normal olmasını istediğimi doktoruma söylemiştim.
Cumartesi günü sabahtan öğlene kadar ev işlerini hallettik, öğlenden sonra hastane çantamda eksik olan bazı şeyleri yerleştirdik. Ama asla doğumun başlayacağını beklemiyordum. Akşam üzeri saat 5 de yavaştan sancılarım gelmeye başladı. Düzenli mi, düzensiz mi anlayamıyordum. Telefonumda ki uygulamadan sancı geldikçe sayaç açtım. 15 dk da 1 dk lik geliyordu genel olarak. Her sancı geldiğinde ve sancı sonlandığında idrarim var hissi oluşuyordu ve sürekli tuvalete gidiyordum. Bir de popo kısmımda büyük tuvaletim var gibi hissediyordum. Bunların doğum belirtisi olduğunu okumuştum. Saat 8 e kadar bu şekilde takip ettim. Ilık duş aldım, sancı durduğu anda dinlendim. Sancı her geldiğinde oturmak ya da uzanmak mümkün olmuyordu. Hep ayağa kalktım yürüdüm ve nefes egzersizi yaptım. Yanımda kayınvalidem ve eşim vardı. Saat 8 gibi doktorumu aradım, nst istedi. Devlet hastanesine gidip muayene oldum ve sonuç aynı, açıklık yok, sancı yok. Eve geldik. Sancılar devam ediyor, bol nefes egzersizi, odaklanma. Saat 10 da nişanım geldi. Doktoruma yazdım ama görmedi. Gece saat 12 de istemsiz bir hafif sıvı geldiğini hissettim. Anneme söyledim ve annem suyumun olabileceğini söyledi. İkinci kez tuvalete gittiğimde biraz daha yoğun su geldi. Hemen doktorumu aradım ve doktorum hazırlanıp beklemeden hastaneye gelmemi söyledi. Hastanede beni bekliyorlardı. Doktorum benim bugün doğumumum başlayacağını çok önceden söylemiş, hatta devlet hastanesine gittiğimi vs ebem biliyordu. Beni odaya aldılar eşimi yatış işlemlerine gönderdiler. Yanımda annem kaldı bir süre. Annem kendi annemi aradı onlarda yola çıktılar, 1 saatlik mesafedeydiler. Sancı gelmeye devam ediyordu. Klasik damar yolu açıldı, hastane giysisi giydirildi ve açıklık kontrolü yapıldı. 6 cm açıklığım olduğunu söyledi ebe. Ardından nst ye bağlandım. Yatarak sancı çekmek gerçekten zordu. Eşim odaya geldi sonra tekrar yatış işlemleri için gitti. Sağlık sigortası nedeniyle biraz uzun sürmüştü. Kendi annem ve abim geldi. Saat 2 ye geliyordu. Sancı siddeti oldukça artmıştı ve ben nefes kontrolümü kaybediyordum. Eşimi tekrar yatış işlemlerinden çağırdılar abim ile gitti. Her sancı geldiğinde yatak başından tutup oturur pozisyonu alıyordum derin nefes ile. Ama son sancılar çok fazla olduğu için kontrolümü kaybedip bağırdım ağrıdan. Sonra ebem geldi ve açıklığıma baktı ve 8 cm olduğunu söyledi. Ardından çok beklemeden beni dogumhaneye götürdüler. Eşimi göremedim giderken. Dogumhanede catala aldılar ve her sancı geldiğinde ne yapmam gerektiğini söylediler, henüz doktorum gelmemişti. Sancı siddetinden panik yapmaya başladım ve ilk baştaki kontrolümü yitirip bağırıyordum. Nefeslerim çok düzensiz ve saçmaydı. Ebem beni yönlendirdi ne yapmam gerektiğini anlattı ve doğumu bu şekilde hızlandıracağımı, her şeyin artık benim elimde olduğunu anlattı. “Sancı durduğunda dinlen ve nefesini kontrol et, derin nefes al ve yavaşça ver” dedi.
Kısa bir sure sonra doktorum geldi. Doktorum gelince çok kısa sürede bebeğimi gördüm. ❤️ sesini dinledim ağlayacak mı diye. Bütün çektiğim ağrının bir anda kesilmesi inanılmaz bir mucize. Allah’ın en güzel hikmeti. Bebeğim ağladı, ten tene temasımız yapıldı, kokladım ve onu hazırlamaya götürdüler. Gözüm sürekli bebeğimdeydi. Bebek hemşiresi onunla çok güzel ilgilendi temizledi, giydirdi. Benden önce ailemin yanına gitti meleğim. Benim dogumhanede işlemlerim biraz sürdü, eş geldi dikiş atıldı vs. Doktorumla konuştuk ve kendisi gitti. Dogumhanede bir süre daha kaldık ve beni titreme tuttu. Titreme nedeniyle konuşamıyordum bile. Yatağa aldılar beni ve çıktık. Dogumhanenin kapısında eşim bekliyordu. Benimle konuştu, öptü. “Bizimki ortalığı ayağa kaldırdı” dedi.🥰 odaya gittik geceliklerimi giydirdiler ve üzerime yorgan örttüler. Ardından bebeğim geldi. Nasıl emzireceğimi anlattı bebek hemşiresi. Sonda bizi başbaşa bıraktılar. Ailem ve bebeğimle dünyanın en güzel gecesiydi. 28.07.24 saat 03:22 de geldi bebeğim. Darısı sizlerin başına, herkese kolay ve çabucak doğumlar dilerim.. 🥰❤️🙏🏻