Sonunda buraya güzel bir hikaye yazmak bana da nasip oldu :) 10 gün önce planlı sezaryen doğum yaptım.Hamile kaldığımdan beri doğumdan çok korkuyordum.İğneden bile korkan ve genel olarak panik biriyimdir.18 temmuz sabahı yatışım yapıldı, odayı süsledik hazırlandım ama çok gergindim.Son aylar sürekli kendimi her şey çok güzel olacak diye telkin ediyordum. Her neyse.Daha ameliyat saatine bir buçuk saat vardı annemler kahvaltı yapıp geleceklerdi.Eşimle odada beklerken birden sedyeyle içeri girdiler gidiyoruz diye haliyle çok şaşırdı ben ağlamaya başladım.Annemleri göremedim giderken.Ameliyathaneye indik beklerken hemşire benimle sohbet etti sonra beni ameliyathaneye aldılar hazırlık için.Oradaki ekip çok iyiydi çok rahatladım.İğneyi gerçekten hiç hissetmedim üstelik kasıldığım için iki kere yapmak zorunda kaldı doktor.Sonra uzandım hemşire sondayı taktı onu da hissetmedim.Doktorum geldi selam verdi ve 7-8 dk sonra bebeğimi gösterdi.Sakinleştiriciden sanırım konuşmaya mecalim bile yoktu.Dikişlerim atılırken de zaman çabuk geçti ve sonra beni odaya çıkardılar.Hemen karnıma bastırdılar tabii uyuşuk olduğum için onu da hissetmedim.O olay beni çok korkutuyordu.Zaten hastanedeyken sürekli ağrı kesici yapıyorlar.Regl ağrısı gibiydi ağrılarım.ilk ayağa kalkış biraz zorladı onda da yardımcı oldular.Eve gelince 4-5 gün doğal olarak ağrılarım oldu ama 5. Günden sonra toparladım çok şükür.Biraz dikkat etmek gerekiyor.Benim de doğum hikayem böyle ☺️