Hamileliğin başından beri doğumu düşünmemeye çalıştım hep nasıl ilerlerse dedim ama içten içe de normal doğumdan korkuyordum. İleri aylarda bebek tersti ve 37 ye kadar dönmeyince doktor sezeryan dedi tarih verdi. Açıkcası bu durum isime geldi benimde. Tercih yapmak zorunda kalmadim. Ama sonraki kontrolde bebek bas asagi dönmüstü ve doktor kararı bana birakti. Bende hersey yolundayken sezeryan olmak istemedim. Zor oldu ama normal dogum yapmaya karar verdim. 38+6 da aksam suyum geldi hastaneye gittik hemen yatiş yapildi. 1 cm acilma vardi. Diger gun oglen 12 ye kadar sanci cektim ama acilma 2 cm di hala. Bu sirada 5 kez aciklik bakildi. Acilma ilerlemeyince suni sanci verildi ve beni asiri zorladi. Onun oncesinde ebe her ihtimale karsi sezeryan plani olabilir dedi. Cunku acilma ilelemiyordu. Suni sanci dozu arttikca ben artik dayanamadim ve mudahale ettim istemiyorum diyerek. Devam edemezdim kendime guvenim bitti orda. Belki ben vazgecmesem onlarda sezeryana alabilirdi ama ben önce pes ettim yapamadim. Kimseyi etkilemek istemem bana zor geldi bu. Belki baskasi rahatca yapar devam ederdi. Sonrasi sezeryan zaten hemen. Rahat ve kolay gecti. Kisa surede odamiza gectik. Agrilarim hala var ama hergun daha iyi toparliyor insan. Bebegim de bende sukur iyiyiz. Benim ki boyle bi hikaye. Insallah herkesinki en kolay sekilde gecer