Sevgili anneler, anne adayları ve anne olmak isteyenler;
Ben tükendim. Yani herkesin hamileliği nasıl geçiyor bilemeyiz tabi ki ama bence benimki beni zorluyor. Bu 9. ayda kaç kez ağladım bilmiyorum ki normalde çok ruhsuz olduğumu söylerler 😂 Kızımda hiç aşağı inme doğmaya çalışma belirtisi çabası yok, NSTde sancı kasılma yok. Hiçbir doğum emarem yok. Son dönem bebeğimin rutinleri şu şekilde kaburgama dizi ile bassın, böbreğime baskı yapsın ben her sabah acı, ağrı ve gözyaşları içinde uyanayım.
Dün işe gitmem gerekti. Bütün gün dışardaydım. İzmirde yaşıyorum. 47-50 dereceydi hava neredeyse. Çarpıntı,ödem filan işin çok başka boyutları zaten. Tüp mideli olduğum için tüm gebeliğim boyunca dikkat ettiğim kilo alışım artık ödem ve depresyon ile tamamen bozuldu. Doktor kontrolüme göre 36-37. hafta arası 1 haftada tam 3.5 kilo almışım. Artık giydiğim tüm ayakkabıların izi kalıyor ayağımda bütün gün. Özetle ben bittim tükendim. Bugün itibari ile gördüğüm tüm Türkçe ve Yabancı kaynaklarındaki doğum başlatma tuşlarına basmaya başlıyorum.
Burayı not defterim gibi kullanmaya karar verdim 😂 Adım adım yaptığım şeyleri yazacağım ve bakalım doğum ne zaman başlayacak ya da başlayacak mı? Deney gibi düşünüyorum artık bu işi. Sizlerden de temmuz ayı içinde hatta mümkünse bu 1 hafta içinde pozitif doğum hikayesi paylaşabileceğim bir doğum için dua bekliyorum. Ki doğrusu çok inançlı bir insan bile sayılmam ama bu da bir tuş benim için. Derler ya hamilelerin duası kabul olur diye. İnanan birilerinin duaları kabul olur belki diye bu tuşa da basayım dedim 😂
Kızım sana da sesleniyorum artık lütfen doğ. Vücudum fazlasını kaldıramıyor. Sevgiler annen.