Evet 2 temmuzda oğluşumu almak için saat 6 gibi kalktım saçımı yıkadım makyaj yaptım son kalan eşyaları yerleştirip yola cıktık saat 8 gibiydi kan alındı damar yolu açtılar tabi aşırı bi heyecan oluyor ilk doğumum ve ilk defa ameliyata giriyorum hem korkuyorum hem mutluyum garip bi duyguydu sedyeye aldılar hemşireler sonra ameliyathaneye doğru gittik eşim annem kayınvalidem kayınbabam vardı eşim benle asansörde geldi yanımda destekti korkmamam için konusuyodu benle sonra ameliyathaneye geldik ilk biraz bekledim oda hazırlanırken korku ve heyecan ayaklarım titriyodu orda belden uyuşturma yapılırken hiçbişey hissetmedim sonra ameliyathanenin soğukluğunu hissetmemeye başladım sonra sonda takıldı acı hissetmiyorsun ama bişeyin girdiğini hissediyorsun kesilirken karnım hiçbişey hissetmedim oğlum cıktığında ağlaması onu ilk görüşüm zaten benim için cok ozel bi andı hiç unutmak istemiyorum çok duygusaldı oğluşum 10.20 de doğdu o giydirilirken bana dikiş atılıyordu sadece o attıkları dikisi hissettim biraz suruyo dikilmesi ve midem bulandı kusucam dedim hemsireye çok az kustum iki kere sonra bitmesini bekledim bu arada ışıklardan yansıdığı için dikiş anını gördüm tavsiyem bakmayın ben bakınca bakmaya devam ettim aynı sey aklımda donup durmasın kafamı mesgul etsin diye ama dikilirken katlanamicak bi agrı değil ama için çekiliyor gibi bi his oluyor odaya çıkınca tek en çok beni ağlatan hemşirenin dikişten kan geliyormu diye bastırması cok canım yanmıştı ve gogus ucum olmadığı için emdirirken çok ağladım silikon uçlar kurtarıcı ilk basta sutum gelmiyordu vs benim boyleydi ama cok ozel anlar benim için iyiki doğurmuşum hiç pişman değilim çektiğim acıları zamanı geri alsak yine cekerdim hepsini…🥹🥹💗