Psikolojik Olarak Anneliğe Hazır Mıyım?

Dnuranne

Kızlar ben çok bebek istiyorum. Sürekli bunu düşünüyorum. Çocuklarla çok iyi anlaşıyorum, eşim de aynı şekilde istekli. Fakat ben psikolojik olarak hazır mıyım emin olamıyorum. Anksiyete ve hastalık korkum var. Gebelikte nefes darlığı uyuyamama vb şeyler beni çok korkutuyor ya daha da tetiklenirsem ilaç alamazsam vs gibi. Normalde de ilaç kullanmıyorum zaten ama yine de ihtimaller beni korkutuyor. Bir de doğum sonrası evin hiç sessiz olmayacak olması, kişisel alanım olmayacak olması, devamlı bebeğimin bana ihtiyaç duyucak olması ve benim yeterli psikolojik dayanıklılığa sahip olamazsam daralırsam diye çok korkuyorum. Çünkü onun için en iyi anne olmak istiyorum. Bunları düşünüp korkan var mı? Doğunca böyle hissedilmiyor denmesine ihtiyacım var sanırım :/

heyben

Dnuranne bebek kelimesini duyunca ağlayan ben.. aynı korkulardan.. inanılmaz korkuyordum bunu yönetemiyordum ve çocuk istemiyorum demeye başlamıştım. sonra terapiye gittim sebebini bulup kendi içimde çözmek için, şu an hamileyim 10 haftalık 🥹 ve korkuyorum istemiyorum diyen ben karnımı sevip duruyorum 😂 hala korkuyorum bahsettiğiniz şeylerden ancak daha sağlıklı düşünüp kendi alanımı yaratabilirim, hayatım bitmeyecek doğunca her annelik kendine özel deyip bu süreci yönetebiliyorum. bence önemli olan korkmamak değil ki bence herkes korkar yepyeni bir hayat, sorumluluk çünkü. bu korkuyu yönetmek, süreçle başa çıkmak önemli 🤍

gayesblog

Dnuranne terapi al kesinlikle kendinden emin olmadan gebe kalma.

%100 hazır hissettiğinde hamile kalmanı tavsiye ederim. Aksi takdir de zorluk çeker pişman olabilirsin. Bu süreç belki 2 ay belki 2 sene. Sabırlı olman lazım

Dnuranne

heyben Ben de terapiye başladım ama daha problemin ve beni kaygılandıran şeyin asıl sebebini bulamadık sadece duygularımı yaşamaktan kaçıp onları al altına süpürdüğüm için ansızın ortaya çıkıp farklı şekillerde kaygılanmama sebep oluyorlarmış gibi bir kanıya vardık. Sizin neymiş nasıl çözdünüz?

heyben

Dnuranne benim annemle ilgili yaşadığım çocukluğumda olumsuz deneyim çok fazla. hala daha öyle, annem narsist biri. buna bağlı olarak çocuğumda da aynı travmaları yaratmaktan, benim gibi olmasından korktuğum için olduğunu fark ettik. bunun üzerine çalışınca yavaş yavaş bu fikre ısındım ve sonunda daha iyi hissetmeye başladım. hala korkuyorum dediğim gibi ama daha iyi yönetebiliyorum. umarım siz de sorunun ne olduğunu çözer ve iyi hissedersiniz 🌸

Dnuranne

heyben Âmin, Çok teşekkür ederim. Böyle düşünerek terapiye başlamamız bile onlar için iyi birer anne adayı olduğumuzun kanıtı bence. Sağlıkla kucağınıza alalım inşallah yavrularımızı🙏🏻

heyben

Dnuranne bunu yazacaktım tam size, tebrik etmek istedim. henüz doğmadan gidip iyileşmeye çalışmanız o kadar kıymetli ki, çok iyi bir anne olacağınıza eminim 🌸