Bence pozitif olan hikayemde hamişlere farkında olmadan en ufak korkuya yer vermemek adına bu başlığı atıyorum. Çünkü zamanında pozitif diye girdiğim çoğu başlıktan hüsranla ayrılmıştım. Hikayem “arkadaşlar “6 kilo aldım çok mu almışım yhaaaa 🥲” diyen çubuk krakerlere uygun değildir. Kişisel blog gibi düşünün.
Görüşmeyeli 3 ay 10 gün oldu ve bunları yazarken bebişim çoktan bizi tanımaya, oyuncaklara ilgi duymaya başladı. Şimdi elmanın vitamininden başlayalım.
2023 Temmuz ayında hamileliğimi evde gebelik testinde silik bir silüetle öğrenip doktora gittiğimde, sağlık ocağındaki doktorun kayıt bile açmayarak beta çok düşük iki gün sonra tekrar gel demesiyle öğrendim. Dedim kesin düşük falan yapıcam veya dış gebelik. Aynı gün hemen bir kadın doğum uzmanı bulup gittiğimde geç döllenme olabileceğini öğrendim, bir hafta sonra keseyi ve bebeği görmemizle serüvenim başladı. Hamileliğim harika geçiyordu çünkü her istediğimi yiyebiliyordum ve yıllardır yaptığım diyeti 9 ay yapmama artık gerek yoktu. 35. Haftaya kadar 11in üstüne çıkmayan hatta yer yer 7lere düşen tansiyonum ufaktan 14leri görmeye başladı. Çünkü tam 38 kilo almıştım 🫶🏻( yedim aldım işte oha çüş demeyin🥲) Rutin doktorum, Lutulutcum birdaha 14 görürsem ben bu bebeği alırım demesiyle ve bendeki son dk tutuşmasıyla sıkı bir diyete başladık diyetisyen ile. 36+0’da şiddetli baş ağrısıyla hastaneye gitmem, 1cm açıklık olması,tansiyonumun 14e çıkması ve hemşirelerin doktoruma haber vermesi üzerine(ispiyoncular 15i bekleseydiniz🥲) doktorum pazartesi gel suni vericem dedi. Ver bakalım nasıl vericen dedim ve pzts sabah 8.00da kaydımı açtırıp hastaneye yattım. Bu nasıl güler yüzdür, bu nasıl ilgidir. Bir hemşire geliyor suni takıyor, ebe geliyor nasılsın diyor. Aileler etrafımda pervane. Ben normal doğum yapacağıma o kadar inandım ki sağımda meryem ana otum, üstümde pempiş ve minnoş doğumhane önlüğü.(Hepsinin totosu açık kestaneyi çizdireyazdım herkeş gördü🥲) Suni takıldıktan sonra sürekli hareket halinde kaldım ve yürüdüm.( Özel hastanelerin koridorlarında malesef erkek hasta yakını olabiliyor ve ben totosu açık önlükle koridora çıkmak istemediğim için odada yürüdüm. Çatı muayenesinde kanamam çok olduğu için açıklık kontrolü yapılmadı ve ben serumun yüzde 80ini almıştım çoktan. Mide bulantısı,karına yanlardan baskı ve aşağıda yanmamsı bir hisle beni doğumhaneye açıklık muayenesine aldılar(kanamam olabilir diye). Açılmam bilin bakalım kaç cm? BİR. Doktorum geldi ve çatı muayenen çok güzel ve normal doğum yapmak istediğini biliyorum ama açıklığın suni sancıya yanıt vermediğini gösteriyor,istersen açılman için müdehale etmeye devam edicem ve bu 2 gün sürebilir,istersen sezaryen alıcam. Eve gidip çekebilir miyim bu sancıları dediğimde hayır tansiyonun yüksek, kontrol altında kalman lazım cevabıyla sezaryen girmek istiyorum dedim ve pembiş minnoş önlük çıkıp siyah ve soğuk önlüğü taktılar. 2 saat sonra yanıma bir sedye çekip kestaneyi herkesin göreceği şekilde ve adeta kurbanda sığır yatırır gibi o sedyeye aldılar.(aldığım kilolardan bahsetmiştim)
Ben şiş ayaklarım tamamı ödemli vücudumla hala gülüyordum fotoğraflarda gördüğüm prenses fiona olduğumdan habersiz. Ameliyathaneye indik ve herkes kendi havasında gayet relax bir ortamda beni hazırlamaya başladı. Nasılsın, çok kolay olacak endişelenme diye beni rahatlatmaya çalıştılar. Bense müzik açmalarını istedim. Ne istersin dediler. Ne olursa dedim. Doktor detaylıca anlattı ne yapacağını ve kalbim yerinden çıkacak gibiydi. Anestezi sırasında sedyeye yan dönüp başımı tamamen öne eğdim önümde doktorum ellerimden tuttu ve belimde sinek ısırığı hissettim.Olduğum yerde sedyeye uzandım ve dedim eyvah hissediyorum. Hemşire dedi ki merak etme kontrol edip öyle başlayacağız. Bana bir iğne gösterdi bunu şimdi bacağına batıracağım demesiyle hissettin mi demesi bir oldu. Asla hissetmedim. Başlıyoruz bile demeden 2 dk içinde eşim yanıma geldi ve yakışıklı oğlumun ağlama sesini duydum. Fotoğraf diye bağırdım😅Hemen doktorun telefonuyla ilk aile fotoğrafımız çekildi. Bebişimi çocuk doktoru aldı ve hemen yanımda k vitamini vb rutinler uygulandı. Sonra beni odaya aldılar ve hemen arkamdan yakışıklı oğlum geldi. Hemşire erkekler dışarı hadi bakiyim dedi, mememi şak diye açtılar. Bebişimle yarım saat kadar verdiğimiz büyük mücadeleden sonra memişimi tutmuştu(Hastaneden ayrılana kadar yarım saatte bir hemşireyi çağırıp tutturamıyorum yardım eder misiniz demiştim).6 saat kadar bacaklarımı hissetmedim ve sonunda hem bacaklarımı hem ameliyatımı çok güzel hissettim. “Çok zordu ama bebeği kucağına alınca her şey bitiyor” klişesine girmeyeceğim. Çok zordu ve bebeği kucağına alınca hala zordu. Arkadaşlar ameliyat oluyorsunuz öyle hadi her şey çok güzel oldu bitti gidelim değil. İlk kalkış gerçekten zordu sanki göbeğim yere düşecek gibiydi ama başardım. Sabaha kadar ağrılarım oldu, dikişlerime su geçirmez bant yapıştırdılar ve öğlen taburcu edildim. Her geçen gün ağrılarım azalmaya başladı. Benim artık rahatım dediğim yer 3. Gün duş alışım oldu. O kadar rahatladım ki. 10. Günden itibaren düzenli contractubex sürmeye başladım dikişlerime ve yavaşça sona yaklaşıyorum.
Şuan kimse göbeğime bakıp sezaryen olmuş diyemez çünkü dikiş izlerim yok. Antibiyotik,ağrı kesici ve süt arttırıcı takviye reçete etti aynı zamanda doktorum. Şuan aklım olsa en ufak ters durumda direkt sezaryen doğum yapardım. Kolay açılan ve hamileliği çok rahat geçen hamişler için değil bu söylediğim. Hamilelikte çok zorlanan ve gidişatı vajinal doğuma uymayanlar için. Size şu tavsiyeyi vermeden geçemeyeceğim, doğuma değil bebeği emzirme üzerine odaklanın çünkü bebek siz ne isterseniz isteyin kendi keyfi nasıl isterse öyle doğuyor.
Doğumdan hemen sonra 9 kilom gitmişti bile. Şuan toplam 17 kilo verdim ve o klişeyi artık diyeceğim tutmayın beni. “İyi ki doğurdum”