Arkadaşlar ben 14 haziranda doğum yaptım. Benim gebeliğim 30. Haftadan itibaren riskli gebelik olarak devam etti. Ağır enfeksiyon ve kanımda pıhtılaşma vardı. Varisler de cabasıydı. O kadar ilaç kullanmama rağmen enfeksiyonum ve pıhtılaşma değerim düşmüyordu. En sonunda 38. Haftada doğurmak istediğimi söyledim doktoruma. Doktorum aslında 39. Haftada olmasını çok istedi ama son 2 haftada suyum artmaya başladı. Doktor bunun solunumla alakası olabileceğini düşündü ve 14 haziranda doğuma aldı. Uyuşturmak için yapılan iğneyi hiç hissetmedim desem yeridir çünkü stresten tansiyonum çıktı o an küçük bir şok geçiriyordum. Ne konuştuklarını algılayamıyordum bile. Uyuştuktan sonra kusma isteği başladı öğürmeler falan derken ona da müdahale ettiler ve doğum başladı. Gayet keyifli geçiyordu sohbet edip gülüyorduk. 10 dakika içinde kızımı çıkarıp gösterdiler bir kere ağladı ve bir daha duymadım. Bana gösterdiklerinde kızım mosmordu. Doktora söyledim bir şey var dedim tansiyonum falan çıktı. Beni sakinleştirdiler. Yanımda bebeğime yenidoğan doktoru ve birkaç hemşire müdahale ediyorlardı. Sonrasında acil götürmeleri gerektiğini bebekte ciddi solunum sıkıntısı olduğunu oksijenden ayıramadıklarını söylediler. Çok üzüldüm ama sonra dedim ki üzülmeyeceğim bir oğlum var o etkilenmesin. Zaten oğlum da solunum sıkıntısıyla doğmuştu ve kuvözde yatmıştı 10 gün.(yaş akciğer). Neyse işlemler bitti ben odama geçtim. Anestezinin etkisi hızlı geçmeye başladı. O sıra hemşireler geldi ve karnıma bastırdılar. İşte benim için bir tek orası zordu. Anestezinin etkisi geçtiği için çok acıdı. Sonrasında ağrı kesici vırdular rahatladım. Her acıyacak gibi olduğunda ağrı kesici vurdurdum. O yüzden çok ağrım olmadı. Ertesi günü çıktım. Hatta 3. Gün hafif olan ev işlerimi yaptım. 4. Gün oğlumu parka çıkardık. 5. Gün ev işlerini yaptım ve dışarı gezmeye çıktım. Bunlar doğumumla ilgili olan kısım. İsterseniz kendiniz hemen toparlarsınız. Kızıma gelecek olursak kızımın iki akciğeri komple enfeksiyonla kaplı olduğu için sıfır solunum ile doğdu. Mosmordu. Yanda yüksek basınçlı oksijenle biraz açtılar ve hemen kuvöze girip entübe ettiler. Kızım yoğun bakımın en ağır hastasıydı. Bana bir ara kalp yetmezliği var dediler ama eko çekildi çok şükür yokmuş. Vücut bu kadar ağrıya tepki verdiği için nabzı artıyormuş. 6 gündür uyutuyorlar kızımı. Her yeri kablolar içinde. Dua edin teyzeleri kızım iyi olsub. Bugün ilk defa ten teması yaptılar. Bugün ilk defa tedaviye yanıt verdi. O kadar kötüydü ki durumu. Hemşireler orada çalışan herkes çok üzülüyordu kızıma. Hepsi birer teyze oldular. Ağladım benimle ağladılar , teselli ettiler. İnanıyorum kızım güçlü ve iyi olacak 🤲🏻🤲🏻