Doktorumuzla 41 e kadar normal bekleyip olmaz ise suni sancı deneyecektik. Ama 38.-39. Haftadan itibaren tansiyonlarım 130/80 135/85 çıkmaya başlamıştı dr volum fazlalığından normal ama 140/90 üstü çıkarsa hemen gel demişti. 4 Haziran akşamı tansiyonum 15 leri gördü duşa girip limon suyu içince 13 lere geri inmişti. Ertesi günde yine randevum vardı.5 Haziran Çarşamba sabahı nstye girip doktorun yanına girdim . Nst her şey normaldi ama gebelik zehirlenmesinden korktuğum için sezeryan olmak istediğimi söyledim. Cuma günü yapalım istersen dedi tekrar nstye gir dedi. Nstye tekrar bağlandım ama ne ağrım vardı ne de bebişin kalp atışlarında sıkıntı. O arada daha fazla beklemek istemediğime karar verip bugün sezeryan olabilir miyim diye sordum. Anneler hissediyor sanırım bişey olacağını çünkü. Kanlarım alındı ve anestezi doktoru alt yükseldiğini görünce preeklemsiye gittiğimi söyledi. Hemen Eşimle eşyalarımızı alıp yatış yaptık. Öğleden sonra sezeryana alındım. Anneler hep apar topar uzaktan geldiler. Sezeryanım spinal oldu ve iğne yapılırken hiç bişey hissetmedim gerçekten. Bebiş 10 dk sonra geldi ama mekonyumlu doğum oldu. Doktorum iyi ki gitmemişsin bugün ameliyat olmuşsun dedi.Ben yarım saat sonra odaya geçirildim. Ameliyat sırasında son zamanlarda içten bir üşüme geldi sadece hissettiğim buydu. Odaya geldim ama bebeğin inlemesi ve solunumu beğenmedikleri için yanıma gelmedi. Çocuk doktoru da ben riske atmak istemiyorum sevk etmek istiyorum diyerekten bebeğim il merkezine sevk edildi. Üzüldüm ama bebeğim için güçlü olmalıydım. İlk karnıma bastırma da daha anestezi altındaydım bişey hissetmedim. 2 saat kum torbası beklettikten sonra tekrar karnıma bastırdılar. Biraz hissettim evet ama uzun sürmedi. Akşam ilk ayağa kalkış beklediğimden çok daha iyiydi. Ve ilk ayağa kalktıktan sonra bol bol koridorlarda yürüdüm. Hemşireler bile şaşırdı. Bütün işi sırrı kendinizi çok yormadan hareket etmek.Ameliyattan 3 saat sonra ağrı kesici yaptırdım ve bir daha hiç ağrı kesici içmedim bile. O gün aldığım ilk ve son ağrı kesiciydi.ertesi gün yenidoğan yoğun bakım dr öğrendik ki mekomyum aspirasyonlu doğmuş ve enfeksiyon değeri çok yüksekmiş. Ama solunumu düzeldiği için desteği bırakmışlar. Enfeksiyon tedavisi aldık. İlaçları değiştiği için daha uzun süre almış bulunduk. 11 gün yoğun bakımda kalan bebeğim bize bayram hediyesi gibi babalar günü de olan 16 haziranda tbc oldu. Her gün anne sütü götürmek için 3 saat yollardaydım. Ve hiç kendimi sezeryanlı gibi hissetmedim. Sadece ilk zamanlar yatmak kalkmak zordu ama bir hafta geçmeden o ağrılar bile geçti. Keşke daha önceden olsaymışım diyorum. Ama bunları yaşayacağım varmış. Yani diyeceğim sezeryandan hiç korkmayın. Dünyanın sonu değil🌸 Hiç yalancı sancı yaşamadan ağrı çekmeden doğum yapmış oldum🥹