Hanımlar ya nerden başlasam bilemedim😀 3. Trimester a girdiğimden beri doğum yaklaştıkca içten içe ben nasıl yapıcam bebeğe bakabilecekmiyim yetebilecekmiyim . Daha yaşım 25 benim bedenim bozuldu göğüslerim süzüldü bacaklarımda çatlak oldu. Rahat tatile gidebiliyorduk şimdi gidebilecekmiyiz. Yada gidersek çocukla nasıl başa çıkarım. Ben hamile olmasaydım çalışıyor geziyor olucaktım tatile gitmiştim bile şimdi gidersem denize girersem mikrop kaparım bebeğe bişey olur mu diye endişeleniyorum. Doğum yaklaştıkca doğumdan korkuyorum kafam rahatken rahatımı bozdum hemde çocuğuma yetemezsem asıl ozaman ne yaparım ne bileyim bu tarz türlü şeyler düşünmeye başladım. Sonrada üzülüyorum ben niye böyle düşünüyorum ben çok sevindim bebeğim olucak diye rabbim nasip etti kıpırdadıkca kalbim çarpıyor 💓 içim eriyor niye böyle düşünmeye başladım diye vicdan yapıyorum. Yani kısacası bi yanım eski benle vedalaşıyor gibi yas tutuyor gibi bi yanım ise bebeğine kavuşmayı 4 gözle bekleyen anne nasıl çıkıcam bu moddan ben.