Pazartesi günü 38+2’de tam da doktor kontrolünden eve geldikten sonra sancılarım başladı. Direkt 5 dakikada bir ile başladı. Oturunca daha çok hissettiğim için devamlı yürüyordum. Birazcık ishalim de vardı o gün. İlk birkaç saat ne olduğunu anlamaya çalıştım. Ama ağrılar gerçekten şiddetli olunca ebeme haber verdim, doktor hastaneye gidip nst çektirmemi söyledi. Hastaneye gittikten kısa bir süre sonra nişan da geldi. Nst’de çok güçlü sancılar çıktı ama açıklık yoktu. Doktorum bu sancılarla birkaç saate doğuracağımı düşünüyordu, yatışım yapıldı, süreç hızlansın diye de suni sancı almaya başladım. Tam 17:30’da yatışım yapılmıştı. Bu arada sancıların NST’de çok güçlü olduğuna bakmayın, ben çook iyiydim gülüyordum eğleniyordum. Ara ara ebeler hep gelip açılmamı kontrol etti ama ilerlemiyordu😔 Sancı dozunu arttırdık. Ben öyle o gece hastanede yattım, tüm gece de sancı aldım, sabah olduğunda hala daha açılmam yoktu ve ben çok yılmıştım. Sabah 9-10 gibi hastaneye doktorum geldi. Ben çok yorgun olduğumu artık nasıl doğuracağımın bir önemi olmadığını söyledim😅 2 parmak açıklık vardı. Doktorum benim normal doğumu istediğimi bildiği için ve bu konuda bana çok güvendiği için biraz daha şans vermeyi teklif etti, kabul ettim. Tabii epidural yapıldı sonra bana 😅 Onunla çoook rahatladım. Epidural çok büyük bir nimet, imkanınız bardan mutlaka yaptırın arkadaşlar hiç tereddüt etmeyin. Sonra açıklığıma baktıklarında 3cm olmuştu. Epidural sayesinde uyudum, dinlendim ama hala suni sancı alıyordum tabii. Ben dinlenir bekliyorken birden NST’de bebeğin kalp atışlarının çok düştüğünü gördük. Saat de tam dün hastaneye geldiğim saatlerdi. 24 saatten fazladır sancıya rağmen açıklığım anca 3 cm olmuştu ve ben çok yorulunca bebek de çok yorulmuş, nabzı düşmüştü. Sonra oksijen bağladılar bana, hemen yükseldi. Ama sonra tabii hemen sezaryene aldılar beni. Spinal anestezi yaptılar. Ben bebeğin nabzı düşünce hiç korkmadım ama çok sakindim. Gerçekten de kısa bir süre sonra bebek salı günü 17:46’da doğdu. Ama şu son günde çok yorulduğu için ağlamaya hali kalmamış, ağlamadı başta. Ebe bana güzelce durumu anlattı ama, yine hiç korkmadım soğukkanlıydım. Zaten anestezi etkisiyle biraz kafanız da uyuşmuş oluyor😅 Ama eşim çok korkmuş tabii. Beni odama çıkardılar, ben zaten iki saat dinlendim, biraz uyuşukluk halinden çıkıp kendime geldim. Doğduktan 4-5 saat sonra bebeğimizi getirdiler🥰 İnanın bana arkadaşlar önce ben iyice dinlendim, kafamı topladım, hazırlandım ve öyle bebeğimi görmek daha bile iyi oldu. Zaten hiç korkmadım her şeyin yolunda olduğunu biliyordum. Çok güzel bir andı😇 Bacaklarımdaki uyuşukluk gece 2 gibi iyice azalmıştı. O ilk adımı atmaktan çok korkuyordum ama korkacak bir şey yokmuş gerçekten. Ebenin koluna girip ona güvendim sadece, bir tur koridorda yürüdük. Sandığımdan çok daha kolaydı ilk adımlar. Sonda çıktıktan sonra tuvalete gitmekten de çok korktuğumu için su bile içmemiştim hiç 😅 Ama illaki bir gün o tuvalete gidecektim. Gittim ve korktuğum gibi olmadı hiç, keşke su içseymişim bari dedim 🤣 Zaten gece boyu serum vermişlerdi, sabah olunca katı yemek yemeye başladım. Kısacası bu korktuğum şeyleri gözümde büyütmüşüm biraz, kendinize güvenin. İnsanın gözünü korkutması acıdan daha büyük eziyet. Çarşamba akşamı taburcu olduk, eve gidince duşa girdim. Ben yalnız girmekten çekindiğim için tansiyonum düşer diye eşimleydim. Duştan da çok korkuyordum ama eşim sağ olsun çok kolay geçti, eğer yanınızda yardımcı olacak biri varsa hiç çekinmeyin. Tek de girerdim aslında sadece risk almak istemedim. Sezaryen olduktan hemen sonra belimi doğrulatmakta, basit şeylerde çok zorlanıyordum ama her gün birazcık daha açılıyorsunuz. Şu an hala kambur yürüyorum tabii ama her seferinde daha iyi hareket ettiğimi hissediyorum. Öncesinde yaşadığım sancılar da bence gayet çekilebilirdi. Ben her zaman kendimi iyiye odaklayıp güzel telkinler verdim. Bence bunun etkisi çok büyük. Sadece süreç çok uzadığı ben çok yoruldum, yoksa sancıları çok iyi karşılıyordum. Ondan da korkmayın. Bence gerçekten de korku, sürecinizi olmadık yere güçleştiriyor. Kendinize güvenin ve her zaman olumlu telkinler yapın. Süreç biraz uzun olduğu için çok yorulmuş olsam da deneyimimle çok mutluyum, o kadar saat sancı çektiğim için bile çok mutluyum. İyi ki onu da tatmışım. Sonuç olarak şu an hepimiz çok sağlıklıyız. Ayrıca imkanınız varsa size rahatsızlık verecek akrabaları vesaire bir şekilde kabul etmeyin lütfen. İnsanın psikolojik olarak da rahat olması çok önemli. Sorularınız merak ettikleriniz varsa bekliyorum ❤️