Merhaba canim kizlar 🌸 bu doğum hikayemi yazmak için oyle cok bekledim ki cok sukur bana da nasip oldu en basindan anlatacağım eminim hepimiz birbirmizin hayatından birseyler alıyoruz ve kendimize moral oluyo yaşarken zor ama bi parça yaşayan arkadaşlarımı rahatlatirsam ne mutlu bu arada uzun yazacagim. Anksiyete ve panik atak hastasıyım 3 senedir yogun bi sekilde terapi ilac geçirmeye calistim bazı dönemler tekrarlasada kontrol altina almistim bi anda hamile kalincaya kadar 1 aylıkken öğrendim bebeğimi ve hızlı bi sekilde ilacım kesildi sakat kalabilir çocuğun dediler ama hep dedim Rabbimden ilacı bi anda bırakınca coo zor oldu benim için susam tanesi olan bebegim jcin bana yük aldircam diye agliyodum sonra yavaş yavaş kabullendigim sürece girdim ama cok yokluyodu beni ve 6. Aya kadar terapilerle geldik sonrasi ani kasilmalarla devam etti ilk gebeligim olduğu icin anlamadim meğerse karın sertlesme dediğim dogum kasilmasi ve nstde cikiyodu 9 gün perinatoloji bölümünde yattim çünkü kasilmayla sevk verilen yer bana çocuğumda gelişim geriliği dedi kalbinde sorun var vb ama sukur hic biri yokmuş gec dollenmeymis zor bi surecti sonra ki zaman diliminde surekli kasilmalarla acilde hastanede yatmakla gecti cok kasiliyodum ve düzenli geliyodu derken 38 haftada çatı muanesi oldum ve doktorum hem boyumdan kaynakli hemde sağ tarafta bi kemiğin varlığından dolayı zor bi doğum olacağını söyledi ki muaneden sonra 2 gün bacağıma vurdu agrim oldu bende sezaryeni kabul ettim ki yine doğum başlarsa normal icin deneyelim dedi bekledik gelmedi bebis 39+2 02.06 tarihinde pazar günü dünyaya geldi minnosum hamilelik sürecinde cok şey duyuyoruz anlatmak istedim o güzel günleri stres altında gecirmeyelim bence 🤍
Gelelim doğum günüme 🌸 sezaryenden hic korkmayın tabiki zorlukları oluyo ama asilamayacak gibi değil ben ağrıdan korkan kişi bile yaptıysam hepiniz yaparsınız yarin 1 haftalik oluyoruz düşünün 🤭 gecesi uyuyamadim cok stresliydim ki bende geçirgen bagirsak sendromu var hemen ishal olurum ki gecesi oyle oldu surekli kurmaya başladım ya ameliyat esnasında kaçarsa sabah olmayı bilmedi ama kendimi kontrol altina alamiyodum . Gidip direk doktoruma soyledim ve güldü sorun yok dedi . 9 da nstye alindim bebeğime ultrasonla bakıldı sonra ameliyat kıyafetlerimi giydim heycanliydim annemle vedalaştım annem doğum hanenin içindeydi dua ederek ameliyat haneye gecirildim . Soğuktu ameliyat hane doktorum gelince bi rahatladim oturttular ve belimden iğneyi yaptılar asla acimiyo hic korkmayın. Hastanede yattığım süre zarfında bi kızı aynı odada sonta takilmisyi ve bagirmasindan cok korktuğum için doktorundan rica ettim sontayi ameliyathane de taktilar anestezi doktoru başladı dedi hic bi his yok aci hissetmiyosunuz ama cekirtirmeleri hissediyorsunuz kalbim çok hızlı atiyodu sadece dua ettim bol bol ve telkin etmeye calistim bi ara kusasım geldi tansiyonum dusmus hemen bisey verdiler kesildi . Bebek geliyo dediler ilk ağlayış sesinde ağlamaya başladım tarifi yok kizlar gordum sonra goturduler cok küçüktü ve dünyada böyle güzel bi ses duymamıştım. Dikme işlemi oldu ama bi heycanlanmistim zaman geçmek bilmedi ve ameliyat bitti . Odama geldim agrilariniz için serum ve igne yapılıyor ilk yuruyus için geldiler o biraz zordu ama yapılamayacak bisey degil ki çevreniz size hep destek ve surekli yürüyün bol su ve kahve bunlarla rahat geçti. Bir de bebeği odaya getirdiklerin de bi bağ yok yabancı gibi geliyodu surekli korkuyodum ya lohusa depresyonuna girersem bebeği reddedersem diye yatkınlığım var depresyona ama emzirdikce anladim ki annelik başkaymış başka odada onu özlüyorum. Rabbim korktuğumuz hic biseyi yaşatmasın bize evladımızla sınamasın ve hepimize kolay doğumlar nasip etsiin benim 9 aylık hikayemde buydu 🤍