.
Herkese merhaba, doğumumun üzerinden tam 10 gün geçti. Bu hikayeyi göğüste bebem ile sesli yazıyorum çünkü artık sizinle paylaşmak istiyorum 9 ay sizlerden akıl aldım iki tane çok güzel dost edindim… Baştan şu detayı vermek istiyorum pozitif olan kısım benim direncim sabrım ve çaresizliğim olacak doğumum kolay değildi. Fakat doğumumun zorluğu da herkese denk gelmeyecek aksiliklerle dolu olduğundandı o yüzden içiniz ferah olsun 🥹
Tam 2 hafta erken olarak sancılarım tuttu devlette yaşamadığım sorun kalmadı bununla ilgili gönderi açmıştım korkunç travmalar yaşadım, ardından hiçbir özel hastane ve hekim durumumu kabul etmedi 35 hafta yoktun üstüne son üç gece devlette bebeğe ve sana neler yapıldı bilmiyoruz büyük risk denildi. En son ihtimal evimin iki sokak altındaki Bahçelievler medipolde bir doktora ulaştım kendisi gel dedi tam 2 hafta doğumu uzattık. 23 Mayıs perşembe kontrolüm vardı nst girdim tam iki haftadır pik yapan sancılar durmuştu, ama bebeğimin kalbi 200-220 leri görüyordu. Doktorum iki üç kere tekrarladı aynıydı ardından su gelme olmadığı kanama durduğu açılma da 2 cm de kaldığı için şimdi git bakalım pazartesiye gelirsin diye düşünüyorum ama gelemezsen perşembe tekrar gel dedi. Cuma Cumartesi hatta pazar günü peşinden ağrısız sızısız geçti aksine o gün şu cümleyi kurdum sanki hamileliğim geçmiş gibi. Ağrı sızı uyku mide sorunu yoktu. 26 Mayıs Pazar akşam wc den çıkamadım ishal olmuştum, başım ağrımaya başladı yatağa girdim. Tam 00.00 da eşim de geldi ilk tanıştığımız günden bu güne kadar her şeyi konuştuk üstümde çok duygusallık vardı ağlaya ağlaya uyudu eşim, 01.10 da YouTube videosu izliyordum aniden içimde bir soda kapağı mı açıldı derim bi balon havası mı indi derim bi sıcaklık hissettim idrar olmadığı baştan belliydi çünkü cidden su gelince anlıyormuşuz. İdrar gibi sıvı değil biraz koyu akıyor hissediyorsun iki saniye bi şok atlatıp eşime aşkım suyum geliyor panik yapma kalk elimden tut dedim çünkü ben duvar dibindeyim kalkmak için onun üstünden atlamam gerek hemen kalktı wc gidiyordum emin olmak için sonra ayağa kalkınca bir anda arttı duşa girdim hemen annemle kv içerde uyuyordu onları uyandırdı eşim hastaneyi aradı benden o kadar çok su akıyor ki duşakabinde ağlıyorum ama ağrı sızı yok sadece korkuyorum, neden diyeceksiniz her ağrı sızı da çok hazırdım biliyordum gidip gelecektim o gün hiçbir şeyim yoktu beklemediğim anda geliyordu kedime iki kap mama iki kap su bırakmadan üç saatten fazla evden çıkmazdım ona vaktim yoktu camlar kapılar hatta aklımda o an bulaşıklar dönüyordu acaba tezgahta bıçak vs bıraktım mı kedim normalde çıkmaz ama oldu da çıktı? Böyle korkularla duştan bornozla çıktım giyindim eşime hastane sakince gelmemizi söylemiş gece 01.20 de yürüyerek hastaneye gittim ama hala suyum akıyordu. Nöbetçi doktor açıklık baktı 4 cm denildi sancı olmadığı için ve o an ultrasonda hala içeride suyumun yarısının durduğu gözüktüğü için doktorun sabah 08.00 de gelip bakacak o saate kadar yatış verelim gözlem altında ol denildi. Sabah 08.00 a kadar eşimle doğum bekleme odasında uzandık hiçbir ağrı sızı yoktu sadece sürekli su geliyordu normal bir süreç sandım, doktor gelecek bi anda normal doğururum diyordum aylarca yaptığım hazırlığı tamamen unutmuş gibi. Sabah 08.00 de doktorum geldi baktı açıklık hala 4 cm rahim ağzı çok ince tamamen aşağıda fakat suyun kalmamış dedi. Bende geldiğimizde vardı dediğimde tekrar bakılmadı mı diye bir soru sordu sık sık bakılması gerekiyormuş su durumuna. Ardından sabah 10.00 a kadar beni suni sancıya ikna etmeye çalıştılar neden bilmiyorum suni istemedim sezeryan gibi korkunç geliyordu sanki sezeryan öcü diyenlere dönmüştüm bi anda :( doktorum 10.12 geçe suniyi taktı artık seni dinleyemem diyerek aslında kendi sancılarım çıkmıştı ama bu sefer hissetmiyordum her şeyin aksine. 10.24 gibi bebeğimin kalbi durdu bir anda odadan eşim çıktı panikle suniyi her bebek başta reddedermiş zaten dediler panik yapma dediler ama üç ya da dört ebe iki doktor bebeğin kalp atışını bulamadılar bu stresle tansiyonum çıktı nabzım düşmeye başladı derken bende bi gittim geldim o sırada doktorum sezeryana alacağım onayın var mı dedi ardından ben kaldıramam dediğimi hatırlıyorum çünkü bir sürü antibiyotiğe bile alerjim var anesteziyi geçin epidural kaldıramıyorum 😬 ya direnecektim belki saatler sürecekti ya da beni kurtaracaktı o an bu seçimi nasıl yaptım bilmiyorum hatta daha önce iki genel anestezi tecrübem var hepsi korkunçtu riskliydi… doktorun o an yaptıklarını hayal meyal hatırlıyorum iki dakika ver bana dediğini ve bir doktorun açıklık muayenesi yapar gibi bebeğe dokunduğunu kendi doktorumun karnımın üzerinde bir baskı yaptığını ve kızımın kalp atışının yavaş yavaş yükseldiğini, o an gözümden tek damla yaş aktı ve 45 dk sıcak suda ayakta hareket yaptım sağ sol ardından yürüyüş vs suni tekrar başlatıldı mecburi olarak bir iki dk takılıp bir saat beklemem gerekiyordu açıldığı kadar çünkü normal doğurmaktan başka çarem kalmamıştı o an o da zorluyordu kızımın suyu kalmamıştı nefes alanı daralmıştı öğlen 14.00 gibi sancılarım sıklaştı ama bu sefer doktorumun acil sezeryane gitmesi gerekti bende ebelerle idare ettim daha vaktimiz var açıklık 5cm diyerek sakin kalmaya çalışıyordum ama bir kaka hissiyatım vardı ebe gelip gidip kafasına değiyorum kaka o yap diyordu bende o korkuyla sancılara sadece bağırarak direndim hatta o kadar korktum ki kanalda sıkışacak doktorum yetişemezse bebeğimi kurtaramazsa diye yumruğumla bile direnmedim derken tam 4 saat daha bağırarak direndim sadece çünkü kaka olmadığını biliyordum gerçekten. Ardından ebemin nöbet saati bitti bence kanatsız bir melek yeni bir ebe geldi açıklık baktı bebeğe baktı ve yan yatırdı anneme kaka yaosın hemen geliyorum dedi ben anne eşimi çıkar anne bu bebek desem de annem kaka olduğuna ikna idi bu arada eşimi kan tutuyor ağlamam bile tutuyor hatta ama tüm gece hatta her muayenede elimi tutuyordu sadece son saatlerde bağırmalarım feryatlarım onu etkilediğinden koltukta yarı baygın uyuyordu aslında her şeyi duyuyor ama gözü açamıyor o da ayrı bir komedi bence 😬 en son anne bak yapıyorum kakamı dediğimi ve ebelerin odaya doluşup eşimi annemi çıkardığını beni koltuğa oturtup doğumuaneye koştuğunu hatırlıyorum. Tam o sırada acil sezeryanlardan doktorum çıkıp doğumuaneye giriyordu aynı anda girdik o elini yıkıyor eldiven vs giyiyordu sanırım beni o koltuğa çıkardılar sanırım normal doğumun artısı şu doğduğun an vücudun seni uyuşturması… Ağrı kesici bile alamadan direndiğim sancıların bir saniyede geçmesi. Doğum ağrılarım açılmalarım uzun sürdü evet ama doğumu yapmam 3 dk geçmedi. Doktor ıkınmaya başlatıp karnıma bastırmaları arasında 3 dk yoktu cidden. Üçüncü ıkınmada ıkızım doğdu, kesiyle doğdu o da 6 cm ile doğuma girmemden kaynaklı neredeyse 30 dikişim var içeride 4 ü dışarıda ama inanın güneşim doğup göğsüme konulduğu an vücudum öyyyyle bir uyuşma titreme aldı ki sadece burnuma gelen kokuyu hatırlıyorum göğsümde öyle bin yıl kalabilirdim. Ardından bir kaç dakika kordonu kesilmeden göğsüme yatırıldı sonra kesildi alındı tekrar bir kere ıkındım bebeğimin kesesini aldılar ve dikerken bir kısır çay içmediğimiz kaldı o kadar uyuştu ki vücudum titriyor üşüyordum hatta acil bir doğum olduğu için karnımdan perde bile örtülmedi ama ben o dikişleri sayıyordum dikerken sıfır acıyla, normal doğurmak çok uzun zorlu bir süreç evet kesili doğurmak da zor ama yemin ederim sezeryan doğuramamak o şekilde acı çekmek benim için değdi, çünkü bi saatten sonra ya bebeğimin ya benim kaldıramayacağı yollara girmiştik ve doğurmak zorundaydım, bebeğim için kapıda ağlayarak bekleyen annem ve eşim için. Dikişlerimi doktorum yaparken bebeğimi doktoru muayene etti ardından odadan çıkardılar ben iyice temizlediler giydirdiler tacım vardı onu taktılar kızımla bana kızımı uzman doktor muayenesine götürürken ben hazırlanmış oldum ama sağ tarafıma oturtamıyordum mümkün de değildi o an zaten, ardından çıktığımda kapıda annemi eşimi o şekilde ağlayarak gördüğümde aklıma kızımı gördünüz mü geldi aslında görmüşler ama ikisi beni beklemiş, o anı unutamıyorum çünkü kızımdan bir süre sonra çıkabildim ben odadan dikişler dolayısıyla ve riskli bir durumda kaldığımdan olumsuz ihtimaller düşünmüşler, neyse ki kısa keseyim uzun oldu doğumumun 10. Günü ilk üç gün hep yattım dikişler var diye yatarak emdi ardından kızım sarılık oldu şu an toparladık bin şükür uykusuz pansumanlı ama öğrendim ki aşırı güçlü bir anne oldum. Kızım da benim gibi savaşçı çıktı doğuştan, binlerce şükürler olsun kızıma kavuştuğum ana🤲🏻 bir de şunu öğrendim kolay ya da zor doğum yokmış her anne için her adım çok zorlayıcıymış kucağına aldığın an her şey bitiyor klişe biliyorum ama o an çektiğim acının miktarını hatırlamıyorum sadece o an çok zorlandığımı iliklerime kadar biliyorum :( size şunu yapma bunu yapma yap diyenler olacak bi kulaktan girin diğerinden çıksın çünkü onlar bizim yavrularımız bize muhtaçlar ve onlar için en iyisini anneleri biliyor 🥰 o yüzden rabbim hepinize sonucuna sağlıkla bin şükürle kavuşacağınız doğumlar nasip etsin, burada çocuk isteyen her arkadaşıma rabbim tattırsın sağlıkla kucaklara gelsin… 10 günlük bebeğim ve 10 günlük anne olan ben bu süreçte hepinize yardımlarınızdan dolayı minnettarız 🦋 şu an emzirmede zorluklar çekiyorum, her annenin ne hissettiğini o kadar iyi anlıyorum ki bizde yeni doğmuş birer anneyiz aslında önce biz kendimize anlayış gösterelim biz kendimizi kabullenelim ki evlatlarımızı daha güçlü saralım, hiçbirimiz kusursuz değiliz bence ama her anne kusursuza en yakın, ben 6cm ile bu kadar dikişle 20 yaşımda normal doğum yapmış ve şu an kızıma koşturuyor oluşuma şaşırıyorum mesela. Tekrardan teşekkürler 9 ay yanımdaydınız Allah razı olsun 🦋