Kızlar merhaba zor zamanlardan geçiyorum. 4 yaşında kızım var. O kadar güzel ilgilenirdim ve bizi dinlerdi ki 2 yaş sendromunu ve 3 yaş sendromunu zorlanmadan atlatabilmeyi başarmıştık. Fakat 4 yaşına gelince inanılmaz huy değiştirdi. Söz dinlemiyor. Yapma dedikçe zorluyor ve inadına yapıyor. Bağırıyoruz, sinirlerimizin en üst seviyesine çıkartıyor babasıyla beni fakat asla etkilenmiyor. Yemek ye diyorum yemicem. Elinden bırak onu diyorum, bırakmıcam diyor. Artı lohusayım. 35 günlük bir bebeğim dha var. Gerçekten duygularımı yönetemiyorum. Bu hareketlerinden dolayı zaman zaman 4 yaşındaki kızımdan soğuyorum. Allahım diyorum, inşallah geçicidir, lohusalıktan kaynaklıdır. Kardeşini seviyor. Canım kardeşim çok tatlısın diye yanaşıyor. Ama babasının kucağında görünce sinir krizleri geçiriyor. Kardeşimi bırak demiyor ama babacım babacım diye ağlaya ağlaya kendini öksürtüyor. Çok yoruluyorum. Çol duygusuzlaşıyorum, duygularımı yönetemiyorum. Çok bağırıyorum. Geceleri yenidoğan bebeğimi beslemek için kalkıyorum. Gecenin 2 sinde anneciğim anneciğim diye gözü kapalı ağlıyor. Yanına gidiyorum. Ne oldu kızım diye ağlıyorsun diyorum, git buradan ben kendi halimdeyim diyor. Çıkıyorum odasından. 5-10 dakika sonra tekrar bağırıp ağlıyor gözü kapalı. Anneciğim gel, anneciğim gel.
İçinde yaşadığı üzüntü dışarı çıkmış vaziyette. Ne yapıcam, nasıl davranıcam bilmiyorum.
Yurt dışına taşındık. Yaban ellerde sıkışmış vaziyetteyim