Aysezey merhaba. Başlarda çok zordu. Her fırsatta vurmaya çalıştı. Asla yaklaştıramadık yanına. Mayıs sonuna denk geldiği için doğumum havalarda ısınmıştı sürekli dışarı çıktı. Ananesine babanesine falan gitti. Gün içinder bir şekilde enerjisini atmasını sağladık. Bende evde durmadım pek. İlk 20 günden sonra anneme veya kayınvalideme gittim hep. İlk üç ay zor oluyor ama sonrasında alıştı. Şimdi kızım 11 aylık oldu ve abisini çok seviyor. Yine pek yalnız bırakmıyorum. Vurmuyor ama bazen itebiliyor kardeşi oyununu bozunca falan. Birde bizde babası çok ilgilendi. Akşamları hep babayla takıldı onla uyudu bir süre falan. Eşim çok yardımcı oldu bana. Tel başına kalsam zorlanırdım. İmkanınız varsa desten alın mutlaka. Ama korkmayın, rahat olamaya çalışın. Ben ilk doğumda depresyona girmiştim ama bu doğumumda hep kendimi telkin ettim. Ben iyi olunca çocuklarımda daha kolay atlattı süreci.