Henüz çok küçük biliyorum beni sıklıkla aradığını ve arayacağını da. Ama takdir edersiniz ki evin işleri oluyor kendi işlerim oluyor hiç birisini halledemiyorum buda beni zorluyor. Gece yanımda uyuyor günduzde sürekli kucağımda artık yorgunluktan kolumu kullanamıyorum. Bazen dinlenmek ve işlerimi halletmek amaçlı anneme bırakıyorum bir iki saatliğine mamayla beraber ama mamayı da kabul etmiyor kendime hiç zaman ayiramiyorum. Bunu söylediğimde beni suçlayanlar oluyor ama bu bebeğimi sevmemek sıkılmak tabi ki değil sadece benimde zaman ayırmaya ihtiyacım var kendime. sizler bunu nasıl hallediyorsunuz? 40ı çıkıp görmeye başladıkça sizce biraz daha düzelir mi bu durum öyle diyorlar genelde