İki ucu boklu değnek. Hiçbir masum canlının katledilmesine gönlüm razı olmaz ,olamaz vicdanım elvermez insanlığımdan utanırım. Sessiz kalırsam Çocuğuma hangi yüzle hayvan sevgisi aşılamaya çalışırım ,evde beslediğim canlının gözüne nasıl bakarım…. Diğer yandan saldırıya uğrayan çocuklar Allahım…Ya benim çocuğumun başınada aynı olay gelse o zamanda böyle konuşabilirmiyim? kendimi o ailelerin yerine koyuyorum düşüncesi bile ağır. Çözüm bu olmamalı bu kadar kolaya kaçılmamalı o hayvanlarda insanlara saldıracak kadar aç bırakılmamalı , barınak diycem oradaki hayvanlarında hali bin beter , yani hiç bişey diyemiyorum… Bizi bu hale getiren , her şeyin çözümsüz kaldığı düzen utansın.