Fatmasedef
Hiç birşeyi bilemezsin ama böyle düsünürsen vesvese etmiş çağırmış olursun 15 yaşında zorla verildim ben ilk çocuğumu da 16 yaşında kaybettim doğum sancıları arasında herkesin bebeği ağlayarak çıktı hastaneden evine gitti benimki mezarlığa gitti 20 yaşına kadar 4 tane daha kaybettim sonrası zaten sadist bir adamla geçen 15 yıllık bir ömür ve kaybedilen toplmda 5 çocuk beş x gebelik sonrası 20 yaştan sonra 3 tane erken ve sezeryanla alınan çocuğum oldu çok şükür sağlıklı ve yaşadılar o adamın işkenceleri çocuklarım büyüyünce onlara da yansıdığını anladığım anda aldım yavrularımı ve attım kendimi sokaklara aç kalmak açıkta kalmak çocuklarımın gözümün önünde şiddet görmesinden iyiydi benim için ama ben o adama rağmen dışardan okul okumuştum gizliden açık lisans bile yapmıştım ve çocuklarımla Allah’a sığınmıştım sahipsiz olduğumu hiç düşünmemiştim çok zor günlerimiz oldu ama biz cocuklarimla en çok o günleri özlüyoruz şimdi animsayinca inşaattan çıkma evde camına kapısına naylon çektiğimiz ama bir arada mutlu olduğumuz günler ilk zaferimiz ilk gürültüsüz sadece güldüğümüz günler derken ben bir kaç yıl sonra kansere yakalandım ve 34 yaşa kadar kemo radyo terapi ameliyatlar vs vs gördüm o süreçte bir delikanlı ile tanıştım her koşulda yanımda olan elimi tutan beni asla bırakmayan çocuklarımla çok güzel zamanlar geçiren herkes bu sana acıyor iyiles dönüp arkasina bakmadan kaçar dediği o adam hastasın 3 de çocuğun var bu bekar adam o istese ailesi kabul etmez dedikleri adam ile 34 yaşında evlendim evlatlarımı da hastaligimi da ve asla çocuğu olmayacağını da bile bile evlendi benimle 5 yılımiz bitmek üzere iken de bu mucize bebeğimizi öğrendik… Yani demem o ki sen Allah’a sığın o sana Sabrı’nın karşılığını öyle bir verirki aklın da fikrinde şaşar kalır ama tek birşey bilirsin ben sabrettim dua ettim ve bekledim bu açılan kapılar hep o beklediğim ağladığım ama asla umudu kesmedigim günlerin hediyesi dersin. 💕
