Buraya bunu yazmayı o kadar çok hayal ettim ki, öncelikle herşey detaylı ultrasondan sonra başladı, ilk detaylıya girdiğimde doktor kalp kapakçığında kalınlaşma var ve beyin vertiküllerindeki genişleme sınırda takip edilmeli dedi, aynı zamanda bağırsaktada parlaklık var dendi. Resmen tüm dünya başıma yıkılmış gibiydi. Amniyosentez yapmak istediler riskli olduğu için kabul etmedim. Başka doktora gittik bu sefer ve o da aort koartasyonu olduğunu ve vertiküllerin 10-11 olduğunu söyledi eğitim araştırmaya gitmemi amniyosentez yapmamı söylediler ve eko çekilmemi. Neyse kendi doktorum bunların geçici olabileceğini doğumdan sonra veya hemen önce kaybolabileceğini ne kadar söylesede gittiğim eğitim araştırma hastanesindekiler psikolojimi iyice mahvettiler. Rabbim kimseyi düşürmesin oralara. Orada da aynı şekilde amniyoseneteze zorlandım hatta aldırmam için bile psikolojik baskı gördüm, onlar öyle yaptıkça ben daha çok yıprandım. Ama hiç birini kabul etmedim. Her kontrolde yeni bir sorun eklediler. Beyin vertikülleti için emara girdim. Emar sonucu 10-11 geldi yine. Artık Allaha bıraktım ve eğitim araştırmaya gitmemeye karar verdim. Ama kardiyolojidw takibimi sürdürdüm. 32 haftamda karaciğer enzimlerim yükselmeye başladı, dahiliye yönlendirdi doktorum ama oradaki doktor dalgalanma olabilir çok ciddi hi rakam değil dedi ve ciddiye almadı. Kendş doktorum üzernde durdu ve takip etmek istedi. Ve bebek hareketlerini takip etmemi söyledi. 1 hafta sonra bebek hareketlerimin azaldığını hissedip acile gittim ve oradaki doktorda okadar iğrenç bi doktordu ki başta beni hiç ciddiye almadı, tahlillerm çıktıktan sonra yanıma gelip hemen sevkini yapmalıyız ani anne bebek ölümü olabilir dedi ve ben o an ne yapacağımı şaşırdım. Hamile bi insana bu nasıl bı kadar basit bi şekilde söylenebilir. Sevki kabul etmedim hemen doktorumla görüştüm ve takipli olduğum hastaneye gittim. Sonuç olarak o kadar stres üzerine karaciğer enzimlerin bi anda olması gerekenden 20-25 kat birden arttı. doktorum beni 33. haftamda acilen doğuma aldı. Ve çok şükür bebeğim sağlıkla doğdu. Söylenilen hiç birşey çıkmadı. Bana kalan çok zor ve yıpratıcı bi hamilelik oldu. Ama çok şükür evladım sağlıklı ve yanımda ya off bile demeye yüzüm yok. Çok yıprandım ama hep dualarla ayakta kaldım. Benim gibi bu süreci zorlu geçen annelere ümit olmak istedim hep çok şükür oluyorum da artık. Rabbim herkesin bu süreci en güzel şekilde geçirmesini nasip etsin.