Kusura bakmayın uzun olmuş, aklıma gelenleri yazmaya çalıştım belki merak edilenler varsa cevap olur diye🙂
Devlet hastanesinde yakın takipli gebe olarak 37.haftada planlanan doğumum gerçekleşti🌹 Doktorum sabah ultrasonla baktı, yatış için doğum salonuna yönlendirdi. Yatış işlemlerini halledince nst ye bağlandım. Biraz aç olduğum için yemek yedim tekrar bağladılar vs derken 11:30da alttan ilaçla suni sancı verilmeye başlandı. Açıklığım 1 cmdi. Sancı hemen etki etti. Normalde regl dönemim çok zor geçtiği için ağrıya dayanabildim sayılır, regl ağrısı gibiydi. Belime de vuruyordu. Tam net değildi ne yapılacağı ama iki gün bile suni sancı verebiliriz demişlerdi. 12:30a kadar verildi çünkü bebeğim ağrıya dayanamamış, hareketleri çok azalmıştı. Bebekten kaynaklı olarak sezeryana alındım. Bu süreçte hep çok sakindim, hiç kötü bir şey düşünmedim. Ebeler, hemşireler hep güzel düşün güzel olsun aslında sen yönlendireceksin düşüncelerinle falan dedi sağolsun herkes çok iyiydi, beni de sabırla dinliyorlardı. Ameliyathaneye gitmeden önce sonda taktılar, suni sancıdan daha kötüydü benim için ama dayanılamayacak gibi yine değildi. Ameliyathaneye alındım herkes çok kibardı. Ne yapılacaksa önce gözlerimin içine bakarak anlattılar elimi tutarak. Bacaklarımı uzatarak oturur pozisyondayken kambur durdum, düzenli derin nefes aldım, hiçbir yerimi kasmadım, belimden yaptılar iğneyi. Saniyeler içinde karıncalanma başladı, o sırada sürekli sordular, bacaklarımı hissetseydim tekrar yapılacaktı. Kısa sürdüğünü biliyordum ama bu kadarını beklemiyordum. 14:55te başladı, bebeğimin doğum saati ise 14:58🥰 Dikiş işlemi de 20 dakika içinde bitti. Çekiştirmelere falan hissediliyor elbette ama acı ağrı sıfırdı. Beni en çok zorlayan iki şey oldu. Birincisi ameliyat sırasında göğüs kafesim sıkışıyor gibiydi ama kalp atışım, tansiyonum vs normaldi, göğüs ağrısına da normal dediler. Kusunca baya rahatladım. Hatta kustuğum örtüyü yardımcı personel herkese göstererek ne kadar çok kustu şuna bakın falan diye dalga geçtiler komik bir andı😂 İkinci zorlayan şey de uyuşukluk hissinden kaynaklı olarak hiçbir yerimi de hareket ettiremeyince aşırı bunaldım, ruhum daraldı kısa süreliğine. Hep bebeğimi düşünüp rahatlamaya çalıştım. Saat 4e doğru kadın doğum servisine alındım, yukardan aşağı doğru iğnenin etkisi yavaş yavaş geçti. Etkisi geçtikçe ağrılarımı hissettim ama hemen ağrı kesici istemedim. Belki daha çok ağrım olursa o zaman yaptırırım dedim sürekli istememek için. 6 saat sonra sondayı çıkardılar, yemek su serbest dediler. Yataktan ilk kalkış anı bir tık zordu ama dayanılamayacak gibi değildi, iki kişi destek olursa gayet rahat oluyor tavsiyemdir. Bu arada iğne baş ve omuz ağrısı yapar demişlerdi. Baş ağrım sadece dikişler atılırken oldu, odaya gelene kadar geçmişti. Omuz ağrım da beş on dakika anca sürdü. Her şeye şükürler olsun bu kadarını atlattık. Bebeğim 2200 gram doğdu, aslında sorun yok demişlerdi ama küvöze aldılar, tedbir amaçlıymış oksijen takılmış. Dualarınızı bekliyorum inşallah bir an önce sağlıcakla kavuşurum inci taneme🌺 Ağrılardan sızılardan daha zor şu an benim için ona temas etmemiş olmak. Allahın izniyle en kısa sürede o da olacak, durumu da iyi dediler. İyi düşünelim iyi olsun💞
Bu arada ben ameliyatımı izledim kızlar😂 Ameliyat esnasında kullandıkları ayaklı lambalar oluyor ya hani, yukarı baktığımda gayet net şekilde onun camından her şeyi görüyordum. Kan tutar diye bakmamaya çalıştım ama merak da ediyordum😂 Bir kere tam baktım o sırada kordon kesiliyordu, bebeğimi çıkardılar. Sonra da zaten izlemeye devam ettim son dikiş anına kadar 🤪 Bebeğimle ilk temas olmadı, uzaktan gösterdiler ona üzüldüm ama olsun iyi olduğunu biliyordum o da yetti.