17 Mayıs günü sabahtan kasılmalarım vardı ara ara daha sonra akşam 5/7 arası arttı yalancı sancıdır diye duşa girdim geçti sonra dedim yalancı sancı daha sonra 9 da şiddetli bir bel ağrısı başladı belimde sonra kasılmalar da başladı bu şekilde sabahı sabah ettim ben kasılıyor bebek vs diye düşünüyorum doğum aklıma gelmiyor sabah da zaten kontrol vardı eşimle gittik söyledim şikayetleri ultrason ve alttan muayene yapıldı açılmam olmuş 6 cm seni dedi yatışa alalım hani bir yere gönderemeyiz dediler ve beni sabah 8:41 de yatışa aldılar kendi sancılarım gelip gidiyordu yürüyordum sürekli hareket vs doktor ve hemşirelerin nöbet değişimi oldu işte onlarda baktı falan bana suni sancı verdiler bir an önce doğur diye doğum hızlansın diye bunları yapmam gerekiyor deyip damardan iğne ve suni verdiler bu sefer de suniler ve kendi sancım inanılmaz dayanılmaz bir hal aldı ama bağırıyorum sancı girdikçe ağlıyorum bir yerlere vuruyorum çok fena sancı var yok açılma ilerlemiyor resmen söylemiyorlar da bana dursun suni diye dedim ben dayanamıyorum yapamayacağım çıkmak istiyorum eve gitmek istiyorum diye yalvarıyorum izin vermiyorlar ama o an zirvede sancılar eşimle görüşmek istiyorum dedim dedim beni götür ne olur sezeryana alınayım ben özele gidelim özelde almadı 7cm di açıklık çünkü baktım çare yok ağlamayı bıraktım suyum ve nişanım gelmemişti ebe sağolsun öğlen patlattı suyu doğum anına yakın değilde kuru kuru kaldım ben baya strese girdim ebelere kızdım falan sancılar geldikçe çömelip ıkındım sürekli gelen baktı sancı girdikçe ıkın diyip en son artık doktor geldi dedi yardım edelim doktor oturağa çıktı ebeler önümde sancın gelince haber ver bana dedi doktor ben sancım gelince haber verdim nefesimi aldım ıkınmaya başladım oda koluyla karnıma bastırdı baya üç dört bu şekil ıkınma ile bebeğim dünyaya geldi dikişlerim çok fazla söylemediler bile ne kadar dikişim olduğunu o an sancıdan ne kesildiğini ne dikildiğini hissetmiyor insan benim doğumum çok zor geçti kızlar her doğum kendine özel illa ki ama ben hiç böyle hayal etmemiştim çok canım yandı çok ağladım bağırdım çağırdım deli gibi ebeler sürekli sancım varken ıkın diyip elini soktular ettiler mahvettiler dedim en son yeter artık bana iyi burda kendin doğur madem falan yaptılar suni sancıyı çıkartın kime sordunuz takarken ya dedim senin sancıların yetersizdi diyorlar bana dedim suni istiyorum diye bir şey demedim ki dedim eeee tamam şuan suniyi çıkarsak kendi sancıların da böyle olacak diyorlar bana dedim ne alaka suni daha ağır oluyor diyorum kızıyorlar falan bana ve en sonunda akşam 18:15 de doğurdum ama kucağıma bebeğimi koydukları zaman tüm acılarımı unuttum öyle güzel bir duyguymuş ki beneğine kavuşmak onun kokusunu içine çekmek bambaşka bir hismiş rabbim herkese daha kolay daha çabuk doğumlar nasip etsin inşallah 🥹🫶🏻