Merhabalar,
Benim gibi riskli gebelik geçiren annelere umut olması için hikayemi anlatmak istiyorum.
2022 yılında 25 haftalık erken doğum yapmıştım. 19.haftada rahimde açılma ve kısalma başlamıştı ilaçlar ile doğum ertelenmeye çalışılsa da 25.haftada oğlum sezaryen ile doğdu, küvezde 1,5 gün yaşayabildi. Sonuca göre servikal yetmezlik tanısı konuldu. 2.hamileliğim ağustos ayında başladı. Özellikle riskli gebeliklerle ilgilenen alanında tecrübeli bir perinatoloji doktoruna gitmeye başladım. Doktorum 11.haftada fetal dna test yaptırmamı istedi. Serklajı bu genetik testin sonucuna göre yapacağını belirtti. Genetik olarak sorun varsa serklaj olsa bile vücudun bebeği kabul etmeme durumu olduğunu söyledi. Bizim sonucumuz çok şükür iyi çıktı. 12+5 haftada sabah serklaja alındım, öğlen taburcu oldum. Evdeki süreç genelde yatarak geçti. Bana annem ve eşim baktılar. Sadece tuvalet duş yemek ve hastane kontrollleri için kalktım. Doktorum kısıtlama yapmadı ancak ben tedirgin biri olduğum için çok dikkat ettim. 16.haftada kasık ağrılarım olmaya başladı. Doktorum idrar enfeksiyonu olabileceğini söyledi. O zamandan sonra her ay idrar tahlili ve kültürü verdim. İdrar kültürümde üreme olmamasına rağmen, tahlilde sürekli lökosit yüksek çıktı. Hemen hemen her ay antibiyotik kullandım. Bu durum bende çocukluğumdan beri olan kronikleşmiş bir enfeksiyondu ancak ilerlememe için ilaçlarla tedbir aldık. Bazen enfeksiyon için sadece suya karıştırılan tek içimlik toz üroday diye bir ilaç kullandım. Ayrıca, Serklaj ile birlikte günde 3 kez progestan 200mg ilacı ağız yoluyla içtim. Ferrum, magnezyum, decavit gibi vitaminlere de doğuma kadar devam ettim. 24.haftada karnımda sertleşmeler başladı bunlar tek tarafta toplanma şeklinde kasılmalardı. Bunun için nidicard adında bir ilaca başladım. Kasılma oldukça içiyordum. Günde 3-4 kez kullandım benim kurtarıcım oldu. İlacı içtikten sonra karnımda rahatlama oluyordu, doğuma kadar kullandım. 32.haftada nst ye girmeye başladım. 30 Lu haftalarda kasılmalarım olmadı sadece ayağa kalktığımda rahimde acı hissi oluyordu, zor yürüyordum. Bu arada gebelik şekerim olduğu için hamilelilik süresince diyet yaptım. Çok yüksek olmadığı için İnsülin kullanmadan dengeledim. İlk doğumum mecburi sezaryen olduğu için bu doğumda o şekilde planlandı. 36.haftada doğumun 38+6 mayısın 9 unda olacağını netleştirdik. 37.haftada hamile fotoğrafı çektirdim, ilk defa süslenip gönül rahatlığı ile dışarı çıktım. 38+3 te son kontrolüme gittik, herşey yolunda görünüyordu nst de güzel çıktı. Ertesi gün 38+4 te 7 mayısta öğlen sancılarım başladı çok hafifti, idrar enfeksiyonundan olduğunu düşündüm, doktorumda takip etmemi duruma göre hastaneye gelmemi istedi. Saat 17.00 gibi sancılarım dayanılmaz olmaya başladı 5-10 dk da bir geliyordu. Hemen hastaneye yola çıktık. Herhangi bir kanama ya da su gelmedi. Sadece sancılarım oluyordu. Nst ye girdim, doktoruma iletildi. Akşam 20.00 gibi doğuma alındım, sağlıkla oğluma kavuştum. Canım doktorum sayesinde bu zamanlara gelebildim. Herseyi açık açık tüm netliği ile anlatırdı. Bazen gerçeklerin açıkça söylenmesi beni tedirgin ederdi ama daha da tedbirli olmaya çalışırdım. Dışarı çıkıp bi kahve içmek bile bana cazip gelirdi hep evde olmak psikolojik olarak da yıprattı ancak sonucu o kadar güzel ki bebeğime sarılıp koklamak öpmek… Allahıma bin şükür, bu duyguyu isteyen hakeden herkes tadar umarım. Bebeğimizle birlikte 10 gündür evimizdeyiz uykusuz telaşlı geçen günlerimiz başladı. Bebeğimizde sarılık başlangıcı mevcut inşallah bunu da atlatırsak daha güzel günlerimizle devam edeceğiz. Allah herkese sağlıkla sıhhatle bebeğine kavuşmayı nasip etsin. Beni doktorum İzmir Medicana da Cüneyt Etfal Taner di. Doktorum sayesinde bu günlere gelebildik, emekleri için minnettarız. İzmir’de benim gibi riskli gebelik yaşayanlara gönülden tavsiyemdir.