FahrisMom arkadaşlar zaten yapılması gerekenleri söylemişler. Ben farklı bir şey söyleyeyim sancıların başladığında sakin kalmaya sadece bebeğine odaklanmaya çalış. Her sancı geldiğinde onu pozitif karşıla, hatta içinden onunla konuş ‘hoşgeldin, sen beni bebeğime bir adım daha yaklaştırdın ve gittiğinde bir daha gelmeyeceksin. O yüzden seni huzurla karşılıyorum’ diye. Sancı geldiğinde bağırmamaya çalış. Şunu yeni öğrendim sancıyı bağırarak, kendini sıkarak karşıladığında açılmaya engel oluyormuş vücut. Derin nefes alıp ‘oooo’ sesiyle rahatlatmaya çalışabilirsin kendini. Bunun açılmaya pozitif etkisi oluyormuş. Eğer özelde doğum yapacaksan sancı çektiğin esnada sadece seni sakinleştireceğine inandığın, senin istediğin kişi ya da kişiler olsun yanında. Kimseye ayıp olur vs diye düşünme. O anda önemli olan sadece sen, bebeğin ve ikinizin ne istediği. Ben geçtiğimiz temmuzda doğum yaptım. Bu yazdıklarım hiç aklıma gelmemişti. Odamda 4-5 kişi birden vardı, onların da kötü niyeti yoktu tabi kendilerince benim yanımda olmak istediler ama ben hiç rahat edemedim, ayıp olmasın diye de sesimi çıkaramadım. 2si zaten hamilelik, doğum, çocuk yetiştirme konusunda korkuları olan yakınlarımdı. Onların gözü daha da korkmasın diye bağırmamak için kendimi daha çok kastım, sessiz sessiz çektim sancımı. Sonuç olarak 24 saat boyunca çektiğim sancılar bir yana, açılmam hiç ilerlemedi. Bebek içeride strese girdi ve kordon boynuna dolandı. Acil sezeryana alındım 🤷🏻♀️ Bir de eğer nasipte o sezeryan masasına yatmak varsa ne yaparsan yap oluyor, o yüzden olayı akışına bırak ve sadece bebeğine kavuşacağın anı hayal et. Öyle ya da böyle o eşsiz an gerçekleşiyor ve cennet kokusuyla buluşuyorsun 🥰 Sağlıkla, huzurla bebeğinize kavuşun inşallah 🤗