Öncelikle merhaba ☀️ anneler günün de oğlum beni yanlız bırakmak istemedi . Uzun olabilir ama ben burada hikaye okuyarak kendimi motive ediyordum o yüzden yazmak boynumun borcu 🙃
Sabaha karşı 4 de 12 mayısta sancım başladı her zamanki kasılmalar olarak düşündüm hatta burayada yazdım sabah 8 e kadar bu sancıyı çektim 9 a doğru artık doktoruma yazdım pazar ve anneler günü olduğu için çok korkuyordum 😵💫 özel bir hastanede hekime gidiyorduk ayın 20 sine sezeryan için doğumum vardı. Doktorun hemen nts için hastaneye gitmemi söyledi nts ye bağlandığımda sancılarım çıktı annemi içeri aldılar ameliyathane aranmaya başlandı hazırlanması için o sırada biraz gerildim suyum bacaklarımdan akmaya başladı . Normalde çok panik bir insanım doktorumu görünce inanılmaz bir sakinlik kapladı sonrasında içimi . Üzerimi hazırladılar Allahtan akşam dan birşey yememiştim evde hazır olan valizimi kız kardeşim almaya gitti . Hemşirelerle ameliyathaneye çıktım eşimle annemle kapıda vedalaştık.
Ameliyathane buz gibiydi beni ilk olarak otutturdular hemşirenin ellerini tuttum anestezi hekimi belime soğuk birşeyler sürdü sonrasında iğnemi yaptı ( damar yolu daha çok acıtmıştı yemin ediyorum asla acıtmıyor ) ilk sağ bacağıma sıcaklık indi yat dediler bana uzandım ayaklarım karıncalanmaya başladı korkudan sürekli hissetmem dimi diyordum ameşiyathanedeki hemşire konuştu benimle bi süre sonra itip kalkışmaları hissettim ama asla asla acı değil bu sürekli az kaldımı diyordum. Sonra oğlumun sesini duydum silinirken izledim hemşire yanıma koydu nasıl bir cennet kokusu o an herşey yok oldu sanki tek değerli şey o buz gibi ameliyathanede sıcacık yanakları değiyordu bana 🥰🧿 sonra oğlumu kontrol için götürdüler o gidince biraz moralim bozuldu sanki birşeyler oldu uykum gelmeye başladı gözüm yarı açık yarı kapalı beni diktiler . Sonra odama götürüldüm titremeye başladım oğlum benden sonra geldi eşim ailem ailesi herkes gelmişti . Ayaklarıma çorap giydirdiler elbise pijama almıştım onuda üsten geçirdiler sonda takılıydı o kısmı hatırlamıyorum ne ara takıldığını ameliyat hanede sanırım uyuşunca . Yavaş yavaş ayaklarım kendine gelince çok az acımı hissetmeye başladım bu arada hemşire 4 kere karnımı bastırmaya geldi evet acıyor ama hani doktor bize bazen ultroson cihazıyla bastırarak bakarya öyle bir acı dayanılmayacak asla birşey yok . Sonra sondamı çıkardılar vallahi hissedilmiyor bacaklarınızı açın sadece . İlk kaşkışımda azıcık zorlandım annem ve hemşire kollarımdan çektiler bi anda kalktım karşıya doğru baktım ilk kalktığımda nefesim kesildi gibi hissettim ama 3 saniye kadar sürüyor sonra yavaş yavaş yürüdüm sütüm maalesef gelmedi ama genede emdiriyorum gelsin diye mamaya başlamak zorunda kaldık . Annemle eşim baktı bana yanınızda sezeryan oluyorsanız birileri olmak zorunda 3. Gündeyim bugun bebeğimi rahat alabiliyorum . Ama korkulacak birsey değilmiş çok korkuyordum benim gibi korkanlara cesaret olsun istedim. Sormak istediklerinizi yazabilirsiniz.