Kızlar sonunda doğurdum 😍😁🫢
40 haftayı geçtiğimiz için artık her gün nst’ye girmem gerekiyordu 6 Mayıs Pazartesi günü sabahtan hastaneye gittim ve nst’ye girdim. Bebeğimin kalp atışları düzensizdi. Hareketleri neredeyse çok azdı 🥺 içimi garip bir korku kapladı ama yine de metanetli davrandım. Asla olumsuzu düşünmedim zaten sanki hissetmiş gibi geceden duşumu alıp, hastane çantamıza son defa bakıp, eksik ya da fazla bir şey var mı diye kontrol ettim 🫢
Nst’den sonra eve döndüm çünkü doktorum yoktu, o gün nöbetçi doktora haber verilmiş, doktor 41.haftaya girmiş artık çok riskli bugün yatış verelim demiş tabi ben o sırada hastanede değil evdeydim 🥲 sabah kahvaltımı yapmıştım ama şekerim düşmüştü, kendime tekrardan yiyecek bir şeyler hazırlayacağım sırada hastaneden aradılar acil gelmeniz gerekiyor diye o an nasıl panik oldum anlatamam 🥺 eşimi arıyorum yok annemi, babamı arıyorum yok kimse telefonları açmıyor hemen ablamı aradım ablam sonra ulaşmış hepsine. Eşime ulaştıktan sonra beraber hastaneye gittik tekrardan nst’ye bağlandım nst yine iyi çıkmayınca direkt doğumhaneye gönderdiler 🥲 Eşim de bende o an çok şaşkındık, ben mutluluk gözyaşları döküyordum artık 🤭 eşimin de ağzı kulaklarındaydı. Annem ve babam bu pazar günü hacca gidecekler, çok üzülüyorlardı torunumuzu göremeden gideceğiz diye, onlara da sürpriz oldu 🥰 Doğumhaneye geldiğimde tekrardan nst’ye bağlandım yine benim minik kızım annesini korkuttu. Doktorumuz ultrason için çağırdı odasına, suyum azalmış meğer, bebeğin kalbi suni sancıya dayanırsa normal doğumu deneriz baktık olmuyor sezeryane döneriz dedi doktorum dediği gibi de oldu çok fazla sancı da verilmeden direkt sezeryane alındım. Şansımıza o gün hastanenin en iyi kadın doğum doktoru denk geldi, sezeryan esnasında en ufak acı duymadım desem abartmış olmam 🥹 Ameliyata başlandı ben sürekli içimden dua ediyorum birden kızımın o ağlayış seslerini duydum, mutluluktan bende ağlamaya başladım. Onu ilk gördüğüm anda kalbim yerinden çıkacak gibiydi pamuğum maşallah o kadar güzel ki 🥹
Rabbim isteyen herkese nasip etsin inşallah bu duyguyu ♥️
Şimdi evimizdeyiz iki gündür çok şükür sağlığı sıhhati yerinde 🌼 Hastanede neredeyse hiç sütüm gelmiyordu, eve geldiğimde annem banyomu yaptırdı, şifa gibi geldi sanki o banyo bana, çok şükür artık bebeğimi emzirebiliyorum. Sosyal medyayla aram şu an 0 😃🤣 Tebrik mesajları trip mesajlarına dönmüş durumda. Lohusalığım hastanede depresif bir şekilde başladı, annemden uzakta lohusalık geçireceğim için olsun, kayınvalidem çok az bir zaman bizimle kalacağı için olsun, sütüm gelmediği için ve hayatımda ilk defa bir bebeğe bakıyor olacağım kendimi hem güçsüz hemde çok yetersiz hissettim. Eve geldikten sonra evet daha güçlüyüm artık diyebilirim ama bu güçlülük halimin bozulmasından o kadar çok korkuyorum ki 🥺 Sosyal medyaya bile girmeye korkar oldum, keşfete düşen süper anne profillerinden dolayı 🥲 Taze annelere sorulan sorulardan da korkuyorum ve herkesten uzak duruyorum, saçma sapan tavsiyeler verecek veya sorular soracak olanların telefonlarını açmıyorum mesela 😆 gelen mesajlara anca cevap verebildim.
İnşallah çok güzel bir lohusalık dönemi olur benim için, darısı sizin başınıza olsun inşallah 🐣🌼