Minen
Öncelikle 4 Mayıs için sabah 8 yatış 11:30 ameliyat olacak şekilde bi plan oluşturduk doktorumla. Bir kaç gün öncesinde ya da ameliyat gününde anestezi doktoru muayene edecekti ve bir kaç tahlil isteyecekti. Bizde ameliyat günü olmasını tercih ettik. 15 nisanda verdiğim kan tahlillerinide kontrol ederek bir kaç tahlil az istedi anestezi doktorunun asistanı. Daha sonra yatış işlemlerini başlattık. Odamıza geçtik. Ameliyat önlüğü ve bone getirildi onları giydim. Nst ve serum takıldı. Gece 12 den sonra su dahil hiçbir şey yiyip içmediğim için biraz halsizdim. Heyecandanda sadece gece 3 ile 6 arası uyuyabilmiştim.
Bebeğim için hemşireye verilecek kıyafetleri almaya geldi bi hemşire “kıyafetleri ısıtacağım çıktığında üşümesin bebeğiniz” şeklinde açıklama yaptı kendisi. Peşine serumlar yenilendi ve ara ara tansiyonum ölçüldü. 11:30 a yakın bi kez daha nstye bağlandım.
Sonra doktorum geldi. Ben ameliyathaneye indirildim. Ameliyathanenin iç kapısı hariç diğer her aşamada eşim yanımdaydı ve ben sakinliğimi koruyabiliyordum. Ameliyathanenin iç kapısını geçince beni heyecandan ve sürecin bilincinde olmamında etkisiyle bir titreme aldı. 2 kez doktoruma “Dilek hanım ayıptır söylemesi odada lavaboya gittiğim halde şuan heyecandan mıdır nedir tuvaletimi tutamayacak mışım gibi hissediyorum” dediğimi hatırlıyorum 😄😄
Birazdan sondayı takacağım o hissiyat gidecek merak etme dedi ve beni sakinleştirdi.
Anestezi doktoru ve tüm ekibin kadın olmasını talep etmiştim sağolsunlar beni hastane yatağıyla ameliyathaneye indiren çalışan dışında tüm ekip kadındı. Hepsi ilgili ve kesinlikle samimiydi.
Anestezi doktorum sanki yorgunmuşsun gibi omuzlarını öne doğru itmeni ve kabur durmanı istiyorum dedi. Kendini olabildiğinde kasmamaya çalışki omuriliklerinin arasına rahatça iğneyi yapabileyim dedi. Dediği şekilde durdum sakindimde ama bacaklarım hala titriyordu 😄😄
Sonrasında ayaklarımda sıcaklık hissetmeye başladım beni ameliyat masasına aldılar. Yatırdılar ve tekrar tekrar bacaklarımı cimcirdiklerini kontrol ettiklerini belirterek şuan hissediyor musun şeklinde uyuşma miktarımı kontrol ettiler. Belime ulaştığında sonda takıldı canım hiç acımadı ama sondanın girişini hissiyat açısından çok çok az hissettim diyebilirim.
Daha sonrasında kesiler atıldı muhtemelen ve ben hissetmedim ama her kesiden sonra o germe işleminin sarsılmasını hissettim. Acı değil ama sadece sarsıntı diyebilirim. Hangi aşamada bulantının olacağını hangi aşamada başımın dönebileceğini hep belirttiler. Böylelikle hazırlıklı olduğum için gerilmedim sezaryen sürecinde hep sakindim.
Tam kızımı çıkartacakları sırada şimdi biraz göğüs kafesinde baskı hissedebilirsin bastıracağız ki kızın rahat çıkabilsin dediler. Dedikleri gibide oldu baskı ve sonra kızımın ağlama sesini duydum. Sonrası çok hızlı gelişti ten tene temas için yanağıma değdirdiler ve öptüm. Canım kızım öyle tatlıydı ki o an ayrılmak istemedim. Eşim ameliyathanenın dış kapısında bekliyormuş bu süreçte hep, hatta bir hemşireydi sanırım eşin gergin bi şekilde çıkmanı bekliyor demişti. ❤🥲 (Oğlumda olan sezaryen sürecindede gergindi ve oğlum odaya çıkarıldığı halde stresli bir şekilde peş peşe sigaralar yakarak benim çıkmamı beklemiş ❤)
Kızım çıktından sonrada dikiş işlemi ne kadar sürecek bir an önce kavuşmak istiyorum dedim gülüştük az kaldı dedi dikişi yapan diğer doktor. Hatta sanırım bu durumdan dolayıydı herhalde ya da tansiyonum ara ara değişiyordu diyede olabilir sakinleştirici yapalım olamazsa düşük dozda dediler ama yaptılar mı anımsayamıyor. Ben kısa bir süre uyudum ama kendi isteğimle mi yoksa sakinleştirici etkisiyle mi bilmiyorum. Aslında memnunda olmuştum hem o an çabuk geçmiş oldu hemde uykusuzdum.
Ameliyathaneden çıkmadan önce saçım açıldığı için baş ucumda bekleyen asistan sağolsun saçlarımı topladı ve bonemi düzeltti hatta ricam üzerine alt açma bezi gibi bir ürünü başıma örttüler rahat edebileyim diye. (Tesettürlüyüm)
En sonda ise tansiyonumla ilgili sorun olur gibi oldu dedimki kalp atışlarım çok şiddetliymiş gibi hissediyorum, başım dönüyor. Beni ameliyathane dışında hastahane yatağıyla bi alanda beklettiler ve tansiyonuma nabzıma baktılar sanırım. Biraz hemşire ve beni asansörle indiren çalışan eşliğinde bekledim orada sonra ameliyathanenin dış kapısının orada gidip eşiminde katılmasıyla beraber asansöre bindik.
Uyuşukluk bacaklarımı çok yormuştu yani sanki balerinlerin ayaklarını dik yaptığı şekildeymiş gibi hissediyordum ayaklarımı. Bu sebeple odaya çıktığımda ayaklarımı dik kolabilir misiniz dedim ama dikmiş meğer.
Kısa bir süre sonra beni ameliyata indiren ve nst bağlayan hemşire geldi ve kanamanın miktarını kontrol etmeliyim dedi ve karnıma bi miktar bastıracağını belirtti. Tamam dedim ve hem karnıma bastırdı ki bu baskı beni biraz zorladı ama anlıktı hemde altımdaki alt açma türü ürünü değiştirdi hemşire, sonrasında gitti.
Emzirme için hemşire geldi ve neyin nasıl olması gerektiğini anlattı ve uygulamalı olarak emzirdim o an.
Çok şükür herşey yolunda ilerledi, bir süre sonra uyuşukluk kademeli olarak azaltı ve ağrılarım başladı. Belli aralıklarla ağrı kesiciler ve antibiyotikler yapıldı kelebek aracılığıyla. Onlar iyi geldi ama ilk yürüyüşte bir tık zorlandım oğlumda daha rahat olmuştu. Bu kez aynı ameliyatı tekrar olmaktandır diye kendimce yorumlayıp, zorlandığımı düşündüm. Başımı örttükten sonra koridorda ilk yürüyüşü gerçekleştirdik ama kısa sürdü ve inanınki ilk ayağa kalktığınızda tamam yürüyemeyeceğim herhalde diyorsunuz ama yapabilirsiniz. O an vücudunuz size çok ağır bi kum torbası gibi gelecek ama yapabilirsiniz 🌺 Sonraki yürüyüşlerimide sık sık yani saatte bir olacak şekilde yapmaya çalıştım.
İlk gazımı çok zor çıkardım oysaki karnımda gaz sancısını hissedebiliyordum ama yapamadım, afedersiniz ama büyük tuvalet eşliğinde oldu, sonrasında sadece gaz çıkardığımda daha çok rahatlattı. Tam istediğim kadar çıkartamadığım için rahatsız olmaya başladım ama bi süre sabretmek durumundaydım 24 saat minimum hastanede beklemem ön görülüyormuş.
Bu süreçte ben kızımı emziriyordum ve anne olmaya adapte olmaya çalışıyordum. Kahveler, kompostolar, çorbalar, kefirler havada uçuşuyordu tabii 😄
Birde süt konusuna değinmek istiyorum. İlk emzirmelerimizde gelen sıvı tam anlamıyla süt değil antibiyotik, bebeğimizin bağışıklığını güçlendiren bir ilaç görevinde. Bu sebeple doyurma beklentisi olmasın içinizde yetemiyorum, heleki sütüm yetmiyor diye hiç düşünmeyin lütfen. Ben bir süre sonra emzik kullanmayı düşündüm sırf bu düşüncede olduğum için ama sorun şu ki ben zaten aslımda duş almadan bedenimin rahatlamayacağını ve süt üretimine daha rahat bi şekilde geçemeyeceğini hatta vücut yapımı bildiğim için gaz çıkarma sorunumu bile duş almadan çözemiyeceğimi bildiğim için hemşireyle konuştum.
Tabii ki bu konuşma bir sonraki günün sabah saat 7-8 i arasındaydı o sebeple rahatsız olduğumu ve benim memnuniyetimin önde olduğunu düşündükleri için. Sabah vizitinde başka bir doktorun durumumu analiz edip doktorumla iletişime geçtiği ve doktorumun ise 5 te çıkış olabilir dediği halde kendisiyle tekrardan iletişime geçip tamam çıkış işlemlerine başlayabilirsiniz onayını aldı o hemşire. Sabah vizitinde aynı zamanda çocuk doktoruda gelip kızımı muayene etti ilk kakasını yapıp yapmadığını sordu yapmamıştı ama sonrasında evde yapmıştı kızım.
Kendi doktorumun çıkış onayından sonra hemşire son ağrı kesici ve anbiyotiği yapıp kelebeği çıkardı kolumdan yani damaryolunu. Hazırlandım, toparlandık ve eve geçtik. Evdede geldiğim gibi kızımı iki göğüsümüde emzirip direk duşa girdim. Rahatladım ve dahada rahat bir şekilde gaz çıkardım.
Şuan 7 Mayıs saat 12 yi geçtiği için ama 6 Mayısta dedimki tamam ben gerçekten yavaştan ayaklanıyorum çünkü ağrılarım maşaAllah baya azaldı. Oysaki 5 Mayısta evde yürüme alıştırmaları yaparken ise hem lohusalıktan hemde ağrılardan, kalan son gaz sancılarından eşime bahsederken ağlamıştım. Zor bir süreç ama siz yönettiğiniz için zorlaştırmak ya da kolaylaştırmak sizin elinizde. Eve erken geçmek benim tercihimdi iyi ki de geçmişim dedim bir çok kez. Ya da ilk günden beri 2 yaşına yakın kızı olmasına rağmen büyük görümcemi il dışından çağırmak benim isteğimdi kendisindende Allah bin kere razı olsun yemeğimi temizliğimi kayınvalidem eşliğinde hep kendisi halletti. Eve geldiğimde evimi gitmeden temizlemiş olmama rağmen dip köşe sayılacak şekilde yeniden temizlemiş. Çeşit çeşit yemekler ve hoşaf hazır etmiş. Rabbim herşeyden önce gerçekten iyi insanlarla karşılaştırısn diyorum. Herşeyin en hayırlısını nasip etsin Rabbim.
Biliyorum çok karışık anlattım ama anlamadığınız, benim anlatamadığımı düşündüğünüz, daha detayını merak ettiğiniz ya da bana katılmadığınız konular varsa yanıtlarınızı bekliyorum. İlk fırsattada yanıtlayacağım inşaAllah 🌺