Kızlar merhaba size doğum hikayemi anlatmak istiyorum. Bu anı tam 33 gündür bekliyorum. Hamileliğimde hep tansiyon sorunu yaşadım ve bu yüzden günde 6 tane tansiyon ilacı kullanıyordum. Tansiyon yüzünden bebeğim gelişmedi 2-3 hafta geriden geliyordu. Bu yüzden artık haftada 2 kere falan doktora gidiyordum. 32. haftada kontrolüm vardı. Geceden duşumu falan aldım sanki kendimi doğuma hazırladım. Doktora gittik ve hiç kilo almamıştı 1300 gramdı doktorum bebeği alalım yoksa karnında ölme riski var dedi. O an ne yapacağım, neler olacak hiçbir şey bilmiyordum çok korktum. Tek düşündüğüm bebeğimdi onun iyi olmasıydı. Acil sezaryene alındım 27 Mart akşami. Ameliyathaneye götürdüler beni korkudan titriyordum. Sonra anestezi doktoru geldi kendini sakin tut elektrik çarpması gibi bir şey hissediceksin ayaklarinda sonra sıcak su hissi olacak dedi. İğneyi vurdu hiç elektrik çarpma hissi hissetmedim iğneyi vurduğu gibi ayaklarimi sanki sicak suya sokmusum gibi hissettim. Sonra beni yatırdılar stresten yine tansiyonlarım cikti hep kendimi sakinleştirdim her şey iyi olacak diye geçirdim aklımdan. Tam 10 dakika sonra bebeğimin sesini duydum ama yüzünü bile tam göremeden yoğun bakıma götürdüler. Bebeğim için hemen ayaklandım uyuşukluk geçince çünkü biliyordum ki onun bana ihtiyacı vardı. Her gün süt götürdüm, hafta da 2 gün görmeye gittim. Hep bebeğimin yanına girerken iyi olmaya özen göstererek girdim çünkü ben ne kadar ona karşı iyi olursam o da benim için iyi olurdu, benim için babası için savaşirdi ama yanından çıktığım an ağlardım tutamazdim kendimi. Tam 33 günün sonunda yani bugün evimize geldik. Hep okuyordum burda güzel doğum hikayeleri hayal ediyordum bende yazmayı bugüne nasipmiş. Çok zor günler geçirdik eşimle, ağladık bebeğimize kavuşmanin hayalini kurduk çok şükür bugünümüze. Allahım kimseyi bebeğinden ayırmasın. Okuduğunuz için teşekkür ederim 💖💖💖💖