Merhaba arkadaşlar çok uzun oldu ama biraz detay vererek yazmayı konuşmayı seviyorum. Kusura bakmayın meşgul ettiğim için. Allah herkese hayırlı dogumlar nasip etsin 🙏🏼🧿🤲 16 Nisan da kontrolğmüz vardı hemde çatı muayenesi günüydü. O gün gittiğimizde 2 cm açıklık oldugunu buraya da yazmıştım her neyse.. o günde içime kesin 20 Nisan özel günde doğum yapacağım hatta 20.04.24 saat 20de demiştim bizimkilere herkes bu aralar düşündüğün oluyor bi dur heyecanlandırma bizleri demişti.. 19 Nisan kız kardeşimin doğum günüydü ve o gün full hazırlık yaptık akşam kutlama yaptık falan ben 12ye doğru yattım çocuk hiç durmuyordu hareketleri halsiz bırakmıştı ve çok uykusuzdum yataktayken de şu ünlü özlem-tayyar çiftinin doğum haberlerini okuyordum o sırada saat=00:50 idi bi sıcak su aktı benden hemen kalktım bizimkilere(annem kız kardeşim) söyledim ilk inanmadılar sonra annem geldi baktı hemen eşime söyledi eşim hiç inanmadı valla suyum geldi dedim neyse herkes sağa sola hareketlendi doktoruma yazmıştım ama ulaşamamıştım. ne yapacağımızı şaşırdık.. Annemle suyumu takip ettik az az gelirken birden çok geldi saat=3ü geçiyordu hemen üstümüzü falan giydik hasta bezi koydum külot giymedim rahat kıyafetlerleydim.. her şeyi hazırdı onları da koridora çıkarttık apar topar hastaneye gideriz gibisinden kaynanamı aradık 2 taksi ile yola çıktık.. 3 buçuk gibi hastanedeydik ordakilere suyumu geldiğini ama agrımın olmadığını söyledim oda doktorla irtibata geçti odaya aldılar bizi gerekli şeyler yapıldı beklemedeyiz o sırada nerdeyse bi kova dolusu suyum geldi odanın yarısı su olmuştu.. odaya bi erkek doktor geldi alttan muayene etti 3 cm açıklık oldugunu suyumun da berrak oldugunu söyledi ve normal doğum için bekliyorduk heyecanla.. Sonra beklemekten sıkılmıştık ağrım falan hiç yoktu saat ilerleyip duruyordu sonra saat baya ilerledi 8 civarı oldu doktorum geldi alttan muayene etti 4 cm oldugunu söylemişti dedi açılman henüz yeterli değil 10 olması lazım saat 2ye kadar sana suni sancı vermemiz gerekiyor dedi. Bende hiç istemiyordum burda olumsuz yazılanlardan etkilendiğim için.. her neyse suni sancı verdiler henüz yine ağrım yoktu ama suyum geliyordu sancıyı yükseltip duruyorlardı en son 50 küsüre kadar bastılar sancıyı doktorum sola dönüp sancı çekmemi söyledi sola dönüşlerimde boşluğma çok ağrı ve kramp giriyordu hiç rahat değildim ama öyle böyle durmak zorundaydım sancının etkisi ile çok ateşleniyordum solda yatarken kramplarım yükseliyordu çok kötüydüm doktorum yine gelip alttan muayene etti 5 cm oldu ama solda ve düz yatarken bebegin kalp atışını net duyamıyorum ve bebek kanala gelmiş dedi acil sezaryen yapmamız lazım dedi ben çok tedirgin oldum hiç hayal etmiyordum çünkü normaldi her şey.. o sırada içimden ıkınmak isteği geliyordu doktoruma söylediğimde sakın ıkınma bekle nefes alıp ver çocuk kanalda ve açılman yeterli değil sancıyı da bitiriyoruz ateşleniyorsun baya bi strese girdin çocukta öyle dedi dışarda biximkiler de normal sanıyordu sedye ile doktorum eşliğinde ameliyathaneye götürüldüm doktorum bagırıyor acilim bi oda hazırlayın bebek kanalda gelmek üzere ve almak zorundayım diye hemşireler doktorlar bi sağa sola gidip gelmeye başladı ben çok heyecanlıydım ve tedirgindim doktorum sürekli oda bulmanın peşindeydi kızıyordu en sonunda bi odaya alındım başım çok kalabalıktı her yer doktor hemşire kaynıyordu. Büyük bi doktor beni direkt soydu belimi ovup alkol bazlı bişeyler sürüyordu belden iğne vuracagı içinmiş oda. Beni doğum pozisyonuna hazırladılar ordaki herkes çıplaklıgımı da gördü o an onu düşünmüyorsun tabi utanmıyorsun onlar da zaten alışık. uyuştu belden altım, sadece ellerimi ve yüzümü hissediyordum.. sonra üst tarafa 3 4 tane örtü örttüler ama çok soguktu biraz titreme vurmuştu bana doktorumun ne yaptıgını falan hissediyordum uyuşuk biçimde ama tabiki acı falan hissi yoktu doğal olarak. Hemen çocuğu çıkarttılar bi rahatlama gelmişti 15 dk falan sürdü. nefes alıp verdiğimden hiçbir şey anlamıyordum sanki böyle denizin içinde çebelleşiyor gibiydim.. bi ağlama sesi geldi bebeğim sanmadım ilk başta sağa sola kafamı ceviriyorum ses geliyor hiç durmadan aglayan bebek sesi oradaki hemşireye benim bebegim mi ağlayan dedim evet üstünü giydirip size getirecekler dedi o an gözyaşlarımı tutamadım o ağladıkça bende aglıyordum sonra yanıma getirdiler yanak yanağa temas ettik bebegimle ayy ne tatlı bebek dedim doktorum tepeden bakıp evet çok tatlı ama bizi uğraştırdı korkuttu dedi ordan hemşire şimdi odaya götürüyoruz babasının yanına dedi. her şey gayet yolunda ve iyiydi dikiş vs sürüyordu.. doktorum çok iyi geçti dikişlerin de öyle çok yok toparlanırsın hemen diye teselli veriyordu. Bende aglıyordum bi yandan çok uykusuzdum uzanırken gözlerimi arada kapatıyordum o sırada hocm uyuyor musun dedi güldüm yok hocam uykusuzum da gözlerimi dinlendiriyorum dedim konuşmaya vermiştim kendimi doktorlara burası ne kadar soguk üşümüyor musunuz demiştim biz alıştık artık her gün buradayız dediler. Sonra hemşirelerle beraber dışarı çıkartıldım annem kayınvalidem eşim gözleri dolu beni bekliyordu hep birlikte odaya geçtik.. bebeğim oradaydı herkes çok sevinmişti.. ben çok uyuşuktum hiçbir yerimi hissetmiyordum ellerim titriyordu sesim titriyordu ee bide narkozluydum.. Sonra aradan çokça zaman geçti uyuşukluk bitmek üzere sadece ayaklarımın tabanında parmaklarında kalmıştı bebegimi emzirmeye çalıştım azda olsa sağ memeyi tutmuştu solu tutmamıştı. yürümem lazımdı ama uyuşukluk bitmediğinden hemen gerçekleşmedi o sırada hasta yemeklerini yedim falan.. annem kayınvalidem yanımdaydı yürümek için hszırlandıgımda bebegim açtı ve uyuşukluk gittiğinde bana acayip bi sinir boşalması geldi ağlamaya başladım acıdan ağrıdan ölüyordum annemlerde ağlıyordu bebegim de aç doyuramıyorum bu halde dedim daha çok aglamaya başladık hepimiz agladıkça ağrılarım sızlayıp duruyordu çok kötüydüm.. sonra hemşire yavaştan kaldırmaya başladı kendimi felçli hasta gibi hissettim cidden annelik çok zor anne olurken bile annelerimize muhtaçtık. her iki dogumda öyle acı, zahmet, sinir,stres ve bi o kadar da en mükemmel şey oldugunu öğrendim. annelerimin kıymetini bi kez daha o an anladım.. koridorlarda yürüyordum kıvrana kıvrana yatağa geçtiğimde hasta bezime istemsizce işiyordum su boşalması yaşıyordum mecbur bezi değiştiriyorduk o sırada bacaklarımı da yıkıyordum yatağa geçince bebegimi emzirmeye çalışıyordum ağrılar içinde açlık uykusuzluk artık umrumda değildi. bebegim sağ salim kucagımdaydı sonra hemşireye bi serum iğne yapın demiştim agrıdan dolayı sağolsunlar çok iyi insanlarla denkleştik bi dediğimizi ikiletmediler.. annem kız kardeşim kalmıştı yanımda bebekle ilgileniyordu. gözlerim kapanıp duruyordu geç saat olmuştu artık duramıyordum onlar da o vaziyetteydi. annem kardeşim çırpınıp duruyordu bebegimle ilgilenirken bi oraya bi buraya. üzülüyorsun elinden bişey gelmiyor sadece izliyorsun öyle.🥲 Gece oldu bebegim sürekli ağlıyor memeyi az emiyor benim de canım sıkılıyordu. herkes uykusuzluktan ölüyordu koridorda gezmeye çalışıyordum ağrım azalmıştı falan.. annem sen uyu biz ilgileniriz zaten bebek fazla emmiyor dinlen ağrıların geçer biraz dedi uyumaya çalışıyordum ama bebegim agladıkça uyanıyordum rahat değildim. ara ara uyumuşum saatler baya geç olmuştu hâlâ bizimkiler ayaktaydı ilgileniyorlardı. o sırada doktorlar geldi topuk kanı falan aldılar yine bebegim çok aglıyordu gece durmadı hiç.. sabah saatlerinde serum yemiştim. uyandıgımda yine herkes ayaktaydı o sırada kardeşim uyumuştu çocuğumda uyumuştu annem de bi köşeye kıvrılmıştı çok üzülmüştüm. seslendim yanıma gel uzan dedim sen rahat ol kızım ben iyiyim dedi. İçim buruktu onu öyle görünce. Sonra uyuyup uyanıyordum. Doktorlar geldi yine muayene için o sırada bebegimle kardeşim daha yeni uyanmışlardı bebegimi aglattılar muayene sırasında. Sonrasında tekrardan gezmeye başlamıştım ağrılarım hafiflemişti kendim kalkıp yürüyebiliyordum.. doktorum geldi pansuman yaptı dikişlerim azmış bi sorun olmadığını söyledi. ilaçları falan yazdı çizdi çıkışımız yapılacaktı.. eşim kayınvalidem ve kayınpederim hastsneye geldiler tatlı dagıttılar koridorda. sonra eşimin arkadasını arayıp eve bıraktırdık kendimizi. Evdeyken sürekli emzirmeye çalıştım biraz rahat ve iyiydim ama bebegim sol memeyi tutmuyor emmiyordu sağı emip duruyordu ikisinin de uçları yara olmuştu dertleniyordum. annem komposto yaptı yemek falan yedik eşim sürekli bebekle ilgilenip konuşuyordu istediğim manzaraya sonunda kavuşmuştum.. eşimin işleri çok yogun oldugundan işe gitmişti işteyken de beni arayıp duruyordu bebegimizle konuşup görmek istiyordu.. Daha anlatacaklarım vardı da yeter şimdilik 😂 Benim hikayem uzun ve böyleydi.. Allah herkese nasip etsin 🤍🙏🏼