Nesli46 canım merhaba benim de nişanlıyken bir kedim vardı nikah işlemleri yaparken aceleyle çıktım evden camı açık odam vardı kapısını çekmiştim o diğer yerlerde geziniyordu. Eve geldiğimde kapıyı açmış ki öyle bir becerisi olduğunu bile bilmiyordum bir ses geldi de mi açtı bilmiyorum anlatmayacağım eve geldiğimde korkunç bi halde buldum kaza geçirmişti odada, elimde öldü sandım yoğun bakımlar vs derken kaybettik diyeyim onu aşamadım. Hala soranlar oluyor sizin sarışın nerede diye sahiplenirdik diyorum ama bilsen içimde neler kopuyor çoğu gece ağlayıp kendimi suçladım aylarca kedilerden kaçtım travma kaldı. 15 haftalık hamileydim eşim şu an ki kızımızı kedimi getirdi hiç sormadı, zaten cins bi kedi ve dişi üretilip kullanılmasını istememiş sahiplenmiş daha yeni doğmuştu. Üç gün evde kaçtım ondan ben süt tozu biberonla besleyip kaçıyordum. Ama o hep bana sevgiyle yanaştı sanki biliyordu içimdeki yarayı karnımdaki bebeği… ki ben ilk 3,5 ay o kadar kustum ki 17 kg verdim su içmeden geçirdiğim üç dört gün oldu o derece. Ama üç gün sonunda birbirimize öyle ısındık ki sanki anneliği onda tattım. Şimdi 33+1 deyim her gece karnımda uyur yüzümde uyur. Bebekler geliyor evimize zarar vermiyor hep uyumak istiyor kıvrılıp. Onlar zarar vermek istese kaçıyor. Yani çok farklı bir sevgi. Eğer doğum yaptığımda bu sevgi gibi olacaksa ki hiç çocuğum yok. Bu dünyada ki her şeyden öte bi bağ. İlk üç gün bende endişeli korkuluydum sizin gibi. Şimdi kız kardeşini bekliyoruz