Evet arkadaşlar banada sonunda çiçek gibi doğum hikayesi paylaşmak nasip oldu 😊
Öncelikle ilk gebeliğimde 22 ncı hafta da detaylı ultrasonda rahim ağzında kısalığın farkedilmesi sebebiyle hastaneye yatış, ardından acil serklaj ve 3 gün sonra serklaj kaynaklı su gelişi akabinde 25.nci haftada gerçekleşen doğum ve doğumdan 8 saat sonra bebeğimi kaybetmemle sonlandı.
İlk doğumum makat gelisli olduğu için sezeryana alınmıştım . Sezeryanım genel anestezi altında yapılmıştı. Ne yazık ki yaşanabilecek tüm olumsuzlukları yaşamıştım. Sezeryan anında idrar torbami delmisler ve doğum sonrası 3 hafta sondayla kalmıştım. Genel anesteziden sonra canlı canlı karna bastırma masajı vs bı çok şeyi yaşadım.
Gelelim 2.nci gebeligimde 14.haftada tedbir amaçlı serklaj yapıldı.(34 mm ile uzunluk vardı ) 23 ncu haftaya kadar normal gündelik yaşamıma devam ettim işime gittim yormadan fazla ayakta durmadan herşeyimi yaptım. 23.ncu haftada rahim üstten açılmaya başlamış ve dikişe dayanmışti bu doktorumun beklediği bir durumdu artık dikiş tutuyordu. Eve yatış verdi ve o haftadan sonra tuvalet, duş, yemek harici ayağa kalkmadim. Burda bazı arkadaşlarin kalktığını duydum ama rahim yapısı herkesin aynı olmadığı için serklajin tutmama ihtimali de vardı. Riske atmamak adına yatmayı tercih ettim. Zaten ilerleyen haftalarda baskı ve batma yaptığı için rahatsız olup yatmak zorunda kalmıştım.doktorumuzun belirlediği hedef haftalar vardı. 28 + 32 + 34 + 36 her birini geçince gelen mutluluk tarifi.. Hedef 36 ydi bizde. Bu süreçte olanlara tek tavsiyem günlük 4 litre su ve sabırla yatmak…Biz bu şekilde 38 ncı haftaları gördük 😊🤲 Hatta gelmek bilmeyen bı çocuğum vardı 39 lafı gorucekti ama riske atmak istedim. Kendi isteğimle 38 +3 te doğum kararı aldım..
Gelelim doğumuma 17 Nisan’da hastaneye yatisim yapıldı. Anestezi uzmanı spinal yapalım dedi bu arada epilepsi hastasıyim diye önceki gebeligimde genel anesteziye almışlardı ama bu sefer özel hastanede doğumum oldu ve spinale karar verildi. Neyse hastaneye yatisim yapıldı. İlk önce nst durumuma bakıldı sancı kasılma felan yok sonra hazırlanıp ameliyata alındım. Belime iğne vurulurken doktorum destek oldu hiç acımadi. Ameliyathanenin soguklugundan mıdır psikolojik mıdır bilmiyorum tir tir titriyordum. Anestezi uzmanı sakinleştirici vericem hiç korkma gecicek titremen dedi. Neyse belden verildikten sonra ayaklar uyuştu hissediyorum felan dedim sıcak ya da soğuğu hissediyorsun dedi hayır nötr ama bişey yapıldığını hissediyorum dedim. Tamam olması gereken bu dedi ve zaten konuşmadan sonra ayaklarım taş kesildi yukarı kaldıramadım. Doktor işleme başladı. Benim en çok korktuğum kısımdı. Kesmeye başlamıslar haberim yok. Zaten başimda duran uzman sürekli soruyor iyi misin diye konuşturuyordu. Doğum anında ufak bı sarsınti oldu yattigim sedyede hatta aşağıda inşaat çalışmasımi var demiştim 😁 Bianda bebiş sesi geldi ve mutluluktan ağlamaya başladım. Nasıl güzel bı duygu anlatamam. Hemen ölçümlerini yapıp yanağıma getirdiler bolca öptüm sevdim odasına götürdüler. Tabi o sırada benim dikiş işlemi başladı. Kolumdaki seruma ilaç enjekte ettiler ve midemin bulanabileceği söylendi ama kendimi rahat biraktikca daha kolay geçtiğini farkettim ne bulantı ne kusma ne basdonmesi ne de burda yazılanlar gibi cekistirmeleri yoğun hissetmedim. Yattığım sedye sallandı o kadar. Son işlem olarak serklajim alındı ve karnıma bastırma kısmını orda yaptılar. Eğer yoğun kan akışı olsaydı odada da yapılacaktı ama olmadı. Çıkışta sıvı gıdaya geçtigin an Nescafe ya da bitter çikolata ye ki anesteziyi üzerinden at dediler. Sonra Odaya getirdiler. Benim doktorum sezeryan anında sonda takmadı. Hemen altıma bez bağladılar. 3- 4 saat boyunca ayaklarım taş gibi kaldı. Ameliyattan 2 saat sonra sıvı alımı başladı. 4 saat sonra katı alımı ve ilk yürüyüş yapıldı. İlk yürüyüş biraz zor olsada dayanılmayacak ya da korkulacak bişey değil. Zaten yardımcı oluyorlar. İlk yurumemi yaptıktan 1 saat sonra 10 tur yurumemi istediler. Tabi maksimum 3 tur atıp odama girdim 😁 Yürürken başınız dik olsun yere bakmayın yeterli. Oturması kolay yatınca kalkması zorladı beni o yüzden olabildiğince oturdum. Birde bol su içip tuvalete çıktıkça dikiş yerlerim hafifledi acılarim azaldı. Bol bol yürüyüp, su için onun dışında sizi zorlayacak ya da korkulacak bı süreç değilmiş bu şekilde insan 10 tane dogururum felan diyor 😁 ben ertesi günü herşeyimi kendim yapmaya başladım. Arada ağrı kesiciler verildi dayanılmayacak gibi olduğunda veriyorlar. Tek kötü yanı sütüm gelmedi minumum 3 gün gelmeyebilir dediler. Şuan evimizdeyiz. 😊
Biraz uzun oldu merak ettiğiniz bişey varsa sorabilirsiniz sakın spinal doğumdan korkmayın burda anlatıldığı gibi değilmiş. Panik atak ben bunu diyosam inanın kendinizi akışına bırakip anı yaşayın çok kolay ve keyifli oluyor 😊