Şuan hastanedeyim ilk gebeliğimdi o yüzden çok stresli ve gergindim o yüzden ilk gebeliğini yaşayanların içini rahatlatmak istiyorum öncelikle 36.haftadan itibaren hergün 4km kadar yürüyüş yaptım ama ev işleriyle çok uğraşmadım pilates yapmadım (yapmanızı öneririm ebeler çok tavsiye ediyor) Genel olarak aksatmadan hergün yürüyüş yaptım. Artık 40+4 tüm bayram olduğu için acilden giriş yaptım nst de çok ufak bir sancı çıktı ama ben hissetmiyordum açıklık kontrolü yapıldığında ise 2cm di (çatı yada açıklık muayenesinden korkmayın kendinizi kasmazsanız zaten acıtmıyor) eve gittim nişanım geldi ertesi gün annemin zoruyla acilden tekrar giriş yaptım açıklığımın 4 cm olduğu söylendi ama ben hissetmiyordum. Ve Nst de sancım çıkmıyordu. Yürüyüş yapıp gel dediler yaklaşık iki saat kadar yürüdüm tekrar geldiğimde açıklık 4.50 idi tabi hissetmediğim için yürüyüşe devam etmek istediğimi söyledim sancılarım artık gelmeye başlamıştı ama inanın Allah kolaylaştırdı sürekli rabbi yessir velatuassir rabbi temmim bil hayr diye içimden okuyordum minik sancılardı sanki regl olacakmış gibi ağrıyla uyanırsınız ya öyle hissediyordum ve aralığı fazlaydı tekrar kontrole gittiğimde yatış verildi refakatçim eşimdi tek kişilik mükemmel özel oda konforunda bir odaydı eşim duş aldırdı ebe bende yapabilirim istersen diye çok yanımda oldu ve çok güler yüzlüydü aklımda ki her soru işaretini sordum ve hiç sıkılmadan yanıtladı eşimle olmak güç veriyordu Nst bağlandı odada artık saat 11 civarı 5 dk aralıklarla giren sancım vardı ama tolere ediyordum suni sancı teklif ettiler kabul etmedim doğal yollarla gelmesini istedim zaten çok sancım olmamasına rağmen açılmam çok iyi ilerliyordu belki suni verilse sancıyı zirve derecede hissedecektim daha çabuk kavuşacaktım ama geç olsun güç olmasın artık saat 2 civarı ciddi sancılar geliyordu 4 dk da bir ama 20 saniye falan sürüyordu kontrol ettiklerinde çok şaşırdılar çünkü 8.50 açılmam vardı canımı yakıyordu birde o sırada yapılan açıklık kontrolünde bebeği uyarmak için sanırım fazlaca sarsıyorlardı canım yanıyordu saat 3 civarı ekipin ıkın demesiyle ben kendimi çok zorlayarak tarif ettikleri gibi ıkındım çünkü daha öncesinde ıkınmadığım için o kadar bekledik ve bebeğim geldiiii ah inanılmaz bir duygu bu arada sanırım erken uyuşturdukları için ben son atılan dikişleri hissettim tekrar uyuşturun dedim ama dinlemediler çok az kaldı diye güzel bir süreçti lütfen kendinizi sıkıp strese sokmayın Allah’a bırakın Allah kimseye kaldıramayacağı hiç bir yükü vermiyor kendinize güvenin evet son dakikalar çok zor ama geçiyor ben bitmeyecek dedim ama bitti geçti gitti her zorlukla beraber mutlaka bir kolaylık vardır.