Kızlar burdan yazdığım ikinci doğum hikayem herşeyden önce şükürler olsun sağlıcakla kavuştuk oğluşumla ❤️ ssvd hikayelerini çok heyecanla okurdum o yüzden bol detaylı ve uzunca yazıcam bende belki ihtiyacı olan merak eden vardır diye şimdiden hakkınızı helal edin ☺️
İlk ve en önemlisi bir planlı bir doğal sezaryen olmuş biri olarak lütfen yalvarırım nolur bir sağlık sorunu yoksa planlı sezaryen olmayın. O hormonların çalışmasının zevkini aldıktan sonra ilk doğumum için pişmanlığım kat kat arttı. Sütten psikolojiye, bebekten iyileşmeye kadar herşey o kadar farklı ki lütfen size yardım edecek hormonlardan hem kendinizi hem bebeğinizi mahrum bırakmayın ❤️ izin verin doğum başlasın hormonlar çalışsın sonra doğum şekli ne olacaksa olsun ☺️
İlk doğumumla ikincisi arası tam 42ay yani 3.5yıl en merak edilen bu olacaktır sanırım ☺️
Çarşamba günü 40+4te doktor kontrolüm vardı nst de önceki haftalarda görülen bütün ağrılar kaybolmuş bomboş bir sayfa verdiler elime doktor muayenesinde açılmam hala 1cm rahim ağzında silinmenin çok az olduğunu söyledi doktor üstelik bebeğin kilosunu 4060gram ölçtü. Artık beklemek bebeğe de bana da risk oluşturuyordu üstelik 4kg üstü görünüyor ssvd olmasa dahi vajinal doğum riskli hale geliyordu. Cuma günü gel artık beklemeyelim dedi doktor cumartesi için zar zor izin alıp bir gün bir gündür belki o gün gelir umuduyla çıktım odadan cumartesiye kadar gelmezse kesin planlı sezaryene gidiyordum. Buradan daha önce çok yazdım çok arkadaşla da konuştuk doğum şekli bambaşka birşey olmakla birlikte benim en çok istemediğim en çok kaçtığım şey planlı sezaryendi, bebekte yarattığı travmaları ilk oğlumda dibine kadar yaşamıştım çünkü. Doğum kendisi başlasın vajinal doğum deneyeyim istiyordum geleceği zamana hazır olduğu zaman bebeğim kendisi karar versin istiyordum. O gün büyük bir moral bozukluğuyla hayal kırıklığıyla çıktım doktorun odasından. Kendimi parka attım yürüyüş egzersiz vs yapıp son ana kadar elimden geleni yapmak istiyodum. Parkta yürürken bebeğimle konuştum. Ben geleceğin zamana sen karar ver istiyorum sana saygı duyuyorum ama artık sağlığın tehlikeye giriyor daha fazla bekleyemeyiz annecim artık doğma vakti artık gelmen gerekiyor yoksa doktor müdahale edecek sağlığın herşeyden daha kıymetli diyerek. Eve gelip kahvaltımı yaptım sonrasında ağrılarım şekil değiştirmeye başladı çok nadir geliyordu yarım saatte bir gibi ama geldiğinde bir an nefesimi kesiyordu iki sefer yanlış alarm yaşadığımızdan ihtimal vermedim yine yanılıyorumdur diye burdan aldığım bir kasılma çayı tarifi vardı onu yaptımüç hurmayla bir bardak içip plates topuyla egzersiz yaptım sonra okuldam gelen oğlumla akşama kadar parktaydık. Parkta gelen ağrılarım vardı ama son haftalarım genel olarak ağrılı geçtiğinden ciddiye almadım. Akşam bir güzel ağlayıp içimi boşaltıp yattım uyudum gece bir ağrıyla uyandım. Sıkıştım diye kalkarken yataktan bir anda iç çamaşırım ıslandı. Kaçırdım sandım tuvalete koştum bir de ne göreyim bir parça nişan ve delicesine bir ıslaklık 😅 sabaha kadar ara ara ağrıyla uyanıp ıslak halde tuvalete gittim ama su olduğunu hiç düşünmedim muayenede doktor epeyce uğraşmıştı sanırım onun verdiği uyarıyla nişanım geldi parça parça düşüyor diye düşündüm. Sabah kalktığımda hala ıslaklık devam ediyordu (7-8iç çamaşırı değiştirdim gece boyu) su olabilir mi bu ya diye düşünmeye başladım ama hep akıntı gibi mukuslu geldiğinden suyun daha sıvı daha bacaklardan akan birşey olması gerektiğini düşündüğümden hiç ihtimal veremiştm 😅 oğlumla başbaşa geçirdiğimiz son sabah olduğunu fark edip okul öncesi onu uyandırıp bol gülmeli kahkahalı bir saat geçirdim kendimce başbaşalığımızla vedalaştım işte 🥲 eşime dedim sanırım geliyor gelmekte olan kulağın telefonda olsun 😂 onları gönderdikten sonra çıkıp yürüyüşümü yaptım 8 kat merdivenleri 4-5tur inip çıktım eve gelip kahvaltımı yaptım eşimi aradım hadi dedim gidelim 😂 o gelene kadar merdivenlere aksak gebe yürüyüşüne devam ettim ağrılarım kaybolmuştu ama ıslanmaya devam ediyordum aralıklarla😅 doktorun odasına girişimi görmeliydiniz hocaaaağğğmmmm geliyor sonunda geliyor diye 😂😂 muayene etti evet gelen suyun ama bebek hala çok yukarıda açılma vs hiçbir değişiklik yok dedi yatışımı verdi alayım mı sezaryene yoksa devam mı dedi sonuna kadar devam hocam dedim buraya kadar gelmişim 😂 odaya geçtim yarım saatlik bi nst istedi hoca baktım ne ağrı ne bişey yok kapattım gözlerimi başladım sümmes sebile yesserah çekmeye yarım saatin sonuna doğru ağrılarım geri döndü gelen hemşire nst kağıdına baktı bi hocama danışayım bu takılı kalsın diyip çıktı. Geri geldiğinde bebeğin strese girdiğini söyledi serumla birşeyler verdi birde suyum geldiğinden antibiyotik ekledi. Yarım saat daha nst kaldıktan sonra doktor geldi serumla bebeğin rahatladığını söyledi devam mı dedi devam dedim kontrol etti açıklık vs değişiklik yok hadi bakalım hareket vakti dedi o dakikadan sonra hiç durmadım. Odada egzersizler yaptım resmen hareketle ağrımı başlattım. Ağrılarım başlayınca her kasılmada derin çömelme yapıp nefesle karşıladım ağrıyı ve max noktada nefesle birlikte ıkındım. Aklımdan hep rahim ağzının nasıl açıldığını canlandırdım derin ve sakin nefeslerle karşıladım her kasılmayı. Youtubedan öğrendiğim egzersizleri yaptım. Bir saat sonra tekrar nst için geldiler ağrılarım yeni başladı yatmasam olmaz öı diye rica ettim iyi hadi bir saat daha diyip gitti saolsun hemşirem çok anlayışlıydı. Ağrılar gittikçe şiddetleniyordu 20dakiakda gelen ağrılar birden 7 dakikada bire düştü aralığı her ağrıda oh Allahım çok şükür diyip nefes aldım her ağrının beni oğluma yaklaştırdığını düşünüp mutluluktan uçuyordum resmen. Doktor geldi devam mı dedi devam dedim ağrılar 3dk bire düşene kadar devam sonrası yataktasın nstye bağlısın şimdi muayeneyle yıpratmak istemiyorum seni harekete devam dedi anlaştık gitti her ağrıda şükür çekip çömelip nefes alıp max ağrı noktasında nefesimi bırakarak ıkındım. Artık evet doğuruyorum dediğim sert ağrılar geliyordu 5dakikada 1 ama hepsiyle şükredip nefesle karşıladım eşim gülüyordu halime sadist misin acıya şükrediyorsun diye bilemezsiiinnn diyip gülüyordum 😂 yatışımın üstünden 7saat ağrıların başlamasının üstünden 6saat geçtiğinde tekrar nst için geldiler yattım 90-100leri geçen ağrılar geliyordu düzenli olarak yatarken karşılamak bariz şekilde daha zorlayıcıydı ama nefes alıp vermek çok kolaylaştırdı işimi her ağrda sümmes sebile yesserah çekmeye devam ettim. Hemşire gelip nst sonucunu aldı birkaç dakika içinde doktorum uçarak odaya girdi bebeğin kalp atışları düşüyor hatta düz çizgi çizdiği yerler var artık devam etmeni önermem ama son karar senin dedi. Tependen aşağı kaynar sular döküldü bir anda. O kadar neşeli güle eğlene dualarla şükürlerle devam eden sürecim bir anda buz kesti. Doktor hemşireler eşim hepsinin gözü bende benim gözüm ekranda gerçekten o kadar dengesiz ki kalp atışları bir 160-170leri görüyor bir 90-100lere iniyor bir anda sonra toparlıyor falan. Hadi bi muayene edelim dedi doktor açılma 2cm silinme neredeyse tamamlanmış bundan sonrası hızlı ilerler aslında dedi bir an hemşireyle gözgöze geldiler bir umutlandım dedim bir saat daha devam etsem mi? Doktor hadi biraz düşün ama bundan sonrası çok büyük risk bilgin olsun dedi. O çıkınca eşimle kaldık eşim devam etmemi istemiyordu önemli olan sağlıkla kavuşmaktı buraya kadar istediğim olmuştu doğum kendisi başlamıştı ağrısı sancısı suyu herşeyi yaşamıştık ama bu riski almaya değmeyecek bir inada tutunmamı istemiyordu. Doktor geldi gözüm hala nst de gerçekten o kadar dengesiz ki kalp atışları. Doktor nöbetçi doktora devretmesi gerektiğini söyledi artık karar vermem gerektiğini aksi bir durumda yetişemeyebileceğini nöbetçi doktorun müdahale edeceğini söyledi. Hiç birini duymuyordum sadece bu risk vajinal doğumla mı ssvd ile mi ilgili dedim vajinal doğuma bağlı olduğunu ama riskin boyutunun ne derece olduğunu kestirmenin mümkün olmadığını söyledi saatlerce böyle gidip sağlıklı bir doğum da olabilirdi ya da daha odadan çıkmadan kalp atışını kaybedebilirdik kestirmek mümkün değildi. Düşünmek için birkaç dakika daha verdi çıktığında eşimin sinirini buram buram hissettim haklı olarak bebeği riske atmak istemiyordu ama doğumu yapan ben olduğumdan müdahale etmek de istemiyordu. Hocayı çağır diyebildim sadece ağlamaya başladım. Hoca girdi ama ağlıyo nasıl alayım ben şimdi dedi sadece alın diyebildim. Ağar topar aşağı indirdiker beni asansörde doktor doğru karar verdin mantıklı sınırı aşacaktı alacağın risk dedi elimi bir an bırakmadı saolsun. Ameliyathanede herşey o kadar fluydu ki ağlaya ağlaya epidurali taktılar ağlayarak yattım masaya hayalimdeki doğumumun yasını tuttum bir yandan bir yandan da geç kalmadım iniaşlah bebeğim iyidir korkusu sardı. Karnım açılıp beneği çıkarmaya çalışırken doktor çok zorlandı karnından çıkmıyo kız bu bebek nasıl doğuracaktın diye takıldı hatta batırmalar çekiştirmeler derken dünyanın en güzel sesini duydum ❤️ doktor gösterdiği anda aşık oldum. Sarıp göğsüme yatırdılar öptüm kokladım sevdim bal oğlumu. Mutluluktan ağlamaya döndü bu sefer benimki doktorum yeter kız bu kadar gözyaşlı bi doğum yapmadım ben ömrümde diyince gülmeye başladım 😅 bebeğimin kontrolleri yapılırken benimde dikişlerim atılıyordu gülüp eğlenerek sohbet ediyorduk derken birden bir baş ağrısı saplandı ki anlatamam. Ömrümde görmediğim bir acı sadece çığlık atabildim başıımmm dye. Anestezist müdahale etti tansiyonum fırlamış kör oldum resmen apar topar birsürü birşeyler verdiler yok geçmiyo en son doktorumun ilk defa başıma böyşe birşey geldi dediğini hatırlıyorum sonrası yok uyutmuşlar. Asansörde uyandırmaya çalışıyorlardı hadi kalk bbebeğine gidiyoruz diye ama asla açamadım gözümü. İlk hatırladığım şey odada refakatçimle başbaşa olduğumuz. O arada beni giydirmişler bbeğimi emzirmişim bir sürü ziyaretçi gelmiş gitmiş hepsiyle sohbet etmişim hatta oğlum gelmiş kardeşiyle tanışmaya onu öpmüş koklamışım sohbet etmişim hepsiyle fotoğraf çekilmişiz vs vs vs saatler süren bir akşam yani ama bende hiç biri yok ne verdilerse artık güzel kafa yapmış 😬😂 ay destan yazdım ama benimde içimi boşaltmaya ihtiyacım varmış sanırım 😅 40+5te 3900gram toparlağıma kavuştum bugün altıncı günümüz bitiyor hala baş ağrım var ama dikişlerim hareketlerim çok daha kolaylaştı ilk günlere göre. Sezaryen sonrası toparlanmanın en kolay yolu bolca hareketli olmak ama yorulduğun anda uzanıp dinlenmek bunu anladım ikinciden sonra. Oturmak dikişleri zorluyor dinlenme halini uzanarak sağlamak gerekiyor onun dışında ne kadar hareket o kadar çabuk toparlanma demek.