Hiç bilmediğim halde ilk sezaryenime acil alınmıştım ve korkudan ölüyordum hiç ameliyat istemiyordum. Belden iğneyi yaptılar ben hüngür hüngür ağlıyorum ameliyat ortamında ki herkes bana türlü şakalar filan ama asla sakinleşemedim doktorum geldi ölcem ben korkudan dedim yok yok harikasın süpersin filan diye beni eylemeye çalıştı sonra başlıyorum dedi tendürdiyot sürerken yapma yapma hissediyorum diye bağırdım bana koldan sakinleştirici yaptıkar mal gibi oldum:))) ama gözlerim kapanmadı bebeğimi filan öptürdü karnımdan çıkarınca sonra bebeğimi götürüp beni dikmeye başladılar. Şimdi 3 hafta sonra 2. Sezaryenim var şimdiden geceleri stresten gözlerim doluyo napıcam diye of off