Zumersa ah canım benim… bende o kadar pişman oldum ki keşke ben sebep olmasaydım eğer kalbi duracaksa da kendi kendine dursaydı dedim.. ama o zaman da kendimize kötülük etmiş olurduk canım. Belki bebek daha da büyüyecekti düşmeyecekti burda okuduklarım oldu sezeryana almış doktorlar artık açılma olmayınca bebekler de bizimkiler gibi küçük..sezeryan olunca 1,5 2 sene yine evlat hasretiyle yanacaktık doktorlar önermiyorlar 😔 en azından böyle kendimizi toparladık diyorum. Biliyor musun mezarda bende inanamadım bunları ben mi yaşıyorum dedim adamlsr geldi toprak atıyor tahta koyuyolar ne oluyor dedim. O an idrak edemedim ağlayamadım bile ama evi gelince duşa girdim sıcak su altında göğüslerimden süt geldi.. süt geldikçe ben ağladım sızladı göğüslerim. Kuzumun kısmetiydi dedim. Benim birde burda kimsemde yok kendi başıma atlattım eşim artık en son izin aldı geldi.. 1 hafta benle kaldı biraz gezdik dolaştık sonra rabbim sabrını verdi bir şekilde. Ama tamam dedim artık benim çocuğum olmaz dedim. Her şeyden umudumu kesmişken rabbim bana hediyesini gönderdi. Her yağmur yağdığında toprak kokusu geldiğinde hala burnumun direği sızlar bebeğimin mezarı aklıma gelir. Herkes bana küçük daha et parçası dedi ama hiç öyle değildi ciğer olunca su damladı bile olsa insan üzülüyor