Selamm, doğum yapalı 24 gün oldu, sonunda yazabiliyorum. Ne yaşadıysam gerçek bi şekilde anlatcam aşırı bi pozitiflik arıyorsanız okuyup moral bozmayın neticede herkesin bünyesi, bebeği, psikolojisi farklı. :)
39+4’te doktorum muayenede bebeğin 3800-3900 civarı ve başının bi tık iri olduğunu söyledi. Ben aslında normal doğum istiyordum ve son haftalarda egzersizler, hurmalar vs bilinen tüm yöntemleri deniyordum ama ne sancım ne de açılmam vardı ve bebek de iri olunca doktorumla sezeryana karar verdik ve hemen sincan lokmanda yatışım yapıldı. odaya çıktık ve saat 12gibi alınacağımı zannettiğim için rahat rahat bekliyorduk benden kan alındı, damar yolu açıldı. o arada eşim dışarı çıktı bir şeyler almaya. Tam o sırada hemşire geldi ve ameliyathaneye götüreceğiz dedi tabii ben şok oldum daha bi saat vardı ama bi şey diyemedik doktor böyle istedi deyince. Eşimle birbirimizi göremedik paldır küldür götürdüler beni. Ben zaten ameliyattan korkuyorum bi de üstüne bu olunca hepten ağlamaya başladım üstüne buz gibi ameliyathane daha da etkiledi beni. Sonrasında biraz hemşireler falan laf attı sakinledim o arada doktorum geldi. Sedyeye oturdum başımı doktora yasladım hareket etmeden durdum minicik bi iğne hissettim belime doğru ama acımadı. Peşine de spinal anestezi uyguladılar onu zaten hiiçç hissetmedim anında bacaklarıma bi sıcaklık yayıldı ve uzandım. Uzandıktan sonra yukarı baktıgımda ışıklardan yansımamı gördüm ve uyardım hemen konumunu değiştirdiler yoksa ameliyatı canlı canlı izleyebilirdim. :) devamında bastırma itme çekme gibi şeyler hissettim ama canım acımadı sadece tam başladıkları sırada aşırı heyecan yaptığım için ufak bi sakinleştirici yaptılar o dakikadan sonra zaten leyla gibiydim. Çok kısa bi süre içinde bebeğimi çıkardılar ve bana gösterdiler hayatımda gördüğüm en güzel şey, yaşadığım en tarifsiz duyguydu :) sonrasında bebeğimi götürdüler benim de dikişlerimi bitirip odaya yolladılar tabii ben hala leyla gibiyim. Odaya çıktıktan kısa bi süre sonra ebe geldi ilk emzirmeyi yapabilmem için ama bi türlü beceremedik memeyi tutturmayı hemşirelerin çoğu ya öğrenci ya yeni mezun açıkçası hepsi diyemem ama çoğu tecrübesiz ve sivri dilliydi. Sonrasında bebek dahabfazla ac kalmasın diye esime eczaneden silikon uc aldırdım ve yaklasık 1 hafta kadar onunla emzirdim simdi memeye alıstırdım sükür. Neyse sezeryandan sonra bana asırı üsüme geldi yorgan örttürdüm, ilk ayağa kalkma olayı duyduğum kadar zordu gerçekten kimseyi korkutmak istemem ama dimdik karşıya bakıp bi seferde kalkmanız lazım biraz sabır o noktada. Sonda takılması konusunda da cok okuyodum, sondayı uyustuktan sonra taktılar, cıkarırken de asla bi acı vs hissetmedim ben. Bol bol az sekerli kayısı hosafı ictim, sade kahve ve su ictim o yüzden asırı bi bas agrısı vs gibi seyler de yasamadım tuvalete de rahat cıktım. Karnıma ameliyathanede cok bastırmıslardı anestezili oldugu icin hic acımadı sonra odada bastırmadılar o yüzden. Simdi artık neredeyse tamamen toparladım, bebisle alısmaya calısıyoruz bakalım :) sorularınız varsa cevaplamaya calısırım. Simdiden herkese bir avazda kopkolay doğumlar diliyorum. :)