Merhaba arkadaşlar Bir hikayede benden gelsin öncelikle 9 ay boyunca karnımızın içerisinde bir canlıyı taşımak yavaş yavaş büyümesi değişen vücudumuz her gün farklılık gösteren belirtiler bir gün ağlayan bir gün Gülen biz o yüzden hamilelik çok zor bazen güzel geliyor çünkü heyecanlı bir bekleyiş sonunda bizim için bir mucize gerçekleşecek bu yüzden zorlukları olabildiğince görmüyoruz ya da hiç olmamış gibi sayabiliyoruz ama aslında hamilelik çok zor gel gelelim doğum zamanına 38 hafta 6 günlük tüm oğluma hamileydim gün içinde çok küçük bir kanamam geldi nişan kanaması diyorlar daha sonrasında eşim işteydi arayıp haber verdim ama sancımın olmadığını suyumun gelmediğini sakin olmasını söyledim normal bir şekilde sancımızın gelmesini bekledik yani sancı gelip işte 5 dakikada bir ya da 10 dakikada bir böyle sıklaşıp şiddetlenene kadar hastaneye gitmeyeceğiz dedik çünkü erkenden gidip kendimi heyecanlandırıp korkutmama gerek yok diye düşündüm evde eşimle olmak benim için daha iyiydi elimize aldık Bir kağıt kalem akşam eşim işten geldikten sonra çok rahat bir şekilde bu arada yedim içtim gayet rahatım internetten bakıyorum çevremdekilere arayıp soruyorum sonrasında sancım geldi hafif bir sancı ama belli bir standartta sancı önce 6 dakikada bir sonra 5 dakikada bir daha sonra da 4 dakikada bir olmaya başladı biz eşimle not alıyorduk daha sonrasında eşime dedim hadi hastaneye gidiyoruz hazırladığımız çantanızı aldık kaynanam da bizimle yaşadığı için o da bizimle geldi eşimle birbirimize baktık ve dedik ki iki kişi çıkıyoruz İnşallah 3 kişi geleceğiz yani bebeğimizde kucağımızda bir mutlulukla çıktık Ramazan ayı eşim oruç şimdi iftardan sonra saat 1.00 ama sahura az kaldı hastane beni kontrol etti açılma yok ama sancılarım var o yüzden yatışımı yaptılar kaynanam yanımda devlet hastanesi olduğu için zaten erkek almıyorlar eşime üzülerek de olsa sen dedim git evde dinlen zaten hastaneye yakın et doğum başlayacağı esnada sana haber veririm hemen gelirsin sahurunu yap yat hani bakarsın doğum başlamaz yarın yapamam daha sonraki gün olur hani işe gitmen gerekebilir ne kadar anlayışlıymışım kendime şu an düşününce şaşırıyorum bu arada neyse işimi gönderdim kaynanamla odadayız sancılarım eşim gittikten yarım saat sonra sadece gelip gitmek değil beni benden aldı Allah’ım ölüyorum dedim böyle bir şey yok bağırmaya başladım beni doğumhaneye aldılar sancı var baktılar nts’den sancılarım çok yüksek hani doğum sancısı hani doğum olacak kadar yüksek ama açılma Yok daha 1 santim mecburen tekrar odaya Allah’ım saat oldu yedi sabah artık havluyu ısırıyorum götürdüğüm çantadaki olduğu çıkarttım ısırıyorum bir yandan da insanları rahatsız etmek istemiyorum bağıra bağıra ondan sonra saat 07.30-8 beni doğumhaneye aldılar 5 santim açılmıştı dediler ki artık doğumhanede az kalmış biraz daha açıldıktan sonra doğuma alacağız nts’ye taktılar tabii dayanamadım böyle bir sancı yok dedim bir yandan bağırıyorum bir yandan beni diyorum alın sezeryana bir yandan ne olur diyorum hani çıkarsın artık dayanamıyorum altıma pilates topu verdiler ben topu da attım oturdum öyle yere kurbağa gibi çıksa yere çıkacak ama tabii daha açılmıyor o kadar açıldı durdu neyse la maa yaptılar yemek yemeyenlere yapmıyorlarmış ama ben nereden bileyim yedim yemekleri daha sonrasında sancım çok sıklaştı çok aşırı bir şekilde dayanılmaz haldeydim kusmaya başladım doktor yanıma geldi kusmaya başladın birazdan doğum gerçekleşir artık dedi korkma dedi Bir yandan rahatladım ama bir yandan da dedim Allah’ım herhalde bu çaresizlik ben dedim ümidimi kestim ben dedim bu acıyla dedim bir ömür herhalde yaşayacağım dedim ölmüyorum da dedim ben bittim neyse aldılar beni doğumhaneye çatala çıktım sancım gitti mi ebem sağ olsun beni yormadı indirdi bana bazı hareketler gösterdi onları yaptım daha sonrasında sancım geldi bir daha çatala çıktım yine sancım gitti herhalde korktum daha sonrasında beni yormamak için ki zaten çok aşırı derecede yorulmuş bayılacak gibiydim beni tekrar indirdim motivasyon verdi konuştu istediğin kadar bağırabilirsin ama bebeğin korkmasın hani onu düşün biraz daha böyle sakin kalmaya çalış nefes al ver dedi tabii ben elimde değil sadece gelince bağırıyorum yani feryat falan kaynanama haber verdi eşim geldi doğumhanenin kapısında bekliyor kapıya kadar gittim eşimi göreyim dedim hani belki ölürüm o an insan her şeyi düşünüyor ama kapıya kadar gidemeden olduğum yerde yığıldım hemen eve geldi beni aldı doğumhaneye tekrar çatala yatırdılar ama bu sondu sancım gitmiyor bağırmak yok sadece iken her şey çok başarılıydı e ben bana gayet güzel davrandığım motivasyon verdiği güzel konuştu her şeyin iyi olacağını ve iyi gittiğini söyledi ben hiçbir şeye bakmadım korkmamak için sadece geldi esnada zaten makasla yırtılmış tabii bunları bakmadım görmedim ya da sormadım hatta kaç dikiş atıldığını bile sormadım ama az dik işte yani insan kendisinden biliyor neyse bir şey bir çıkarttılar karnımın üzerine açıp karnımın üstüne bir koydular şaşırdım ne yapacağımı bilemedim çok yorgunum ama mutluydum çok tuhaf bir duygu tarifi yok kesinlikle sonra aldılar karnımın üzerinden aşısını yaptılar ilk aşısını daha sonra giydirdiler dışarıda kıyafetlerimizi istediler o giyindi yanında küçük kümese koyarken ki bir cam beşikler var bilirsiniz onunla giydirip onun içine koydular ben aşağıda bekliyorum hani biraz daha eş çıkacak bastırıyorlar hani eş çıkacak daha sonrasında dikiş atılacak ama her şey bitti rahatım artık Allah’ım yanımda Durmuş beni izliyor bir bebeğin gözü daha sonradan açılmaz mı bir hafta sonra yok göz verdim direkt açık bana bakıyor maşallah ben de ona ama o kadar da yorgunum ki beni hemen doğumhanede odaya aldılar nasıl emzireceğimi gösterdiler çok güzel çok küçük Allah’ım dedim bu benim mi ya dedim o sence bitti ben dedim Bir daha olsa bir daha katlanırım daha 5 dakika önce çektiklerimi var sayarak neyse heyecanlıyım bir an önce eşimin yanına gitmek istediğim için emzirmeyi bıraktım dedim ki ben odadayım üzülürüm odaya gittik tabii pandemi zamanı doğumhanenin yarısı doğum yarısı pandemi ile hastaların yatış yaptığı yer bebeğin üzerine yazmayla kapattım ben tekerlekli sandalyede eşimi hemen bizi aldı hemşire ile birlikte odamıza geçtik yüzünü açtı ve dedi ki dünyada gördüğüm en güzel şey çok mutluydum bana dediler yat dinlen bugün buradasın yarın eve gideceksin ama bir dakika bile uyumadım sadece sabaha kadar onu izledim Allah isteyen herkese nasip etsin 😊😊😊😊