Benim dönüm noktam annemi kaybetmekle başladı annem yıklarca yatakta hastaydı küçük yaştan beri hayatımı ona feda etmiş gibiydim sürekli ona bakar ilgilenirdim iki küçük kardeşimi büyüttüm evin bütün sorumluluğu bendeydi çok zor günler geçirdim ama olsun mutluydum annem benim güç kaynağımdı. En son üniversite okudum mezun oldum ve annemi kaybettim. Sonrasında bir anda görücü usulü evlendim ve başka şehire geldim hayatım boyunca hep sorumluluk kendimden başkasını düşünerek zorluklarla yaşadım ama artık prensesler gibi yaşıyorum Rabbime şükğrler olsun eşim hayatın bana verdiği en mükemmel şey.