1 ay geçti, paylaşmaktan vazgeçmiştim bazı sebeplerden dolayı, ama bir pozitif hikaye de benden olsun dedim 😁
İnanır mısınız, ben de aynı bunu okuyan hamile kızkardeşlerim gibi artık doğuramayacağımı düşünüyordum. Ta ki 22 Şubat’a, yani 39+6′ya kadar.
Küçük bir dip not düşeyim, büyük oğlum da 39+6′da gelmişti.
O gün biraz geç kalktım, saat 11′di. Ha diyip yataktan kalkana kadar 12 olmuş meğer. Önceki gün kırılan gözlüğümü yapıştırmaya çalışırken nasılsa olmadı ve birden sinirlenip camlarını filan çıkardım derken pat suyum geldi 😂 Su bacaklarımdan akıyor ama ben ne akla hizmetse sinirden çok kastım da altıma kaçırdım diye düşündüm, banyoya koştum bir baktım bu durmuyor sızarak gelmeye devam ediyor. Eşimi aradım geldi ve tam 1′de hastanedeydik. Açıklık kontrolü nst filan derken yatışım yapıldı, saat 3 gibi servise alındım. 4 cm olana kadar orda bekleyeceğimi, daha sonra doğum katına götüreceklerini söylediler, ama kızlar, gece 11e kadar ben gram sancı hissetmedim, sancım yoktu ve nstde de düzenli çıkmıyordu.. ama nasıl olduysa bir şekilde 4 cm olmuş ki (ilk giriş yaptığımda 2 cm demişlerdi) gece saat 11′de doğum katına alındım ve 00:10 gibi suni sancı başlatıldı. Su gelişinden 12 saat geçmişti yani. Yine saat 2′ye kadar pek bir sancı hissetmedim, sadece kasılmayı hissediyordum ve bebeğim çok yukarıdaydı, hiç aşağı inmemişti. 2′den sonra sancıyı hissetmeye başladım ve asistan kızlara ben 2 saate doğururum tamamdır bu iş dedim, güldüler tabi bilmiyorlar beni 😂 3-4 arası sancılarım şiddetlendi ve suni sanci verildiği için sürekli NST’ye bağlı bir şekilde yatmam gerekiyordu, çok zorlandım gerçekten, en son çatala geçtim orda taktılar nstyi ve daha dik pozisyonda sancıları karşılamaya başladım. Kontrol ettiler ve burası 7-8 cm olmuş dediler, nöbetçi doktor uyandırıldı, geldi kontrol etti vs derken benim sancılarım baya arttı o ara. 1 dk arayla vuruyordu. Doktor bir daha baktı artık seni doğurtalım mı dediiii. Evet işte burda şaşırdım çünkü sancım kuvvetli olmasına rağmen ilk doğumdaki kadar zorlanmıyordum. Tamam dedim, e ıkın o zaman dediler. Çatalın yan demirlerinden destek aldım, derin nefes alarak çenemi göğsüme dayadım ve dizlerimi kendime çekip uzun uzun ıkındım. Bir anda kafası çıktı, ikinci ıkınmada ise oğlum Kerem asistan doktorun ellerindeydi. Bebeğim çok hızlı çıktığı için 2 dikişim, ve birkaç sıyrığım var, öyle yerdeler ki acı bile yoktu 4-5 saat sonra. Bebekten sonra plasenta hop diye aktı gitti zaten, balık gibi 😁 Dikişleri atarken hissetmedim çünkü önceden iğne ile uyuşturuldu. 2 saat kanama kontrolü için çatalda kaldım, vajinaya buz torbası koydular ödem gitsin diye. Ağrımı da aldı o buz torbası. O sırada oğlum göğsümdeydi, odaya beraber çıktık.
Oğlum tam 40+0da, 3250 Gr, 51 cm olarak dünyaya geldi.
23.02.2024 | 04:36
İlk doğumunu kendi sancısıyla yapmış biri olarak söylemek isterim ki suni sancı öyle anlatıldığı gibi farklı bir sancı değil. Son dakikalarda zaten kuvvetli ve sık sancı oluyor normalde de.
Hastaneye girdiğim andan hesaplarsak 15-16 saat sürdü ama ben toplam 2-3 saat sancı çektim, o yüzden benim için hızlı bir doğumdu.
Kanamam ilk doğumuma kıyasla çok çok azdı, depend dolmuyordu yani bu sefer, sızıntı olmasın diye onu giydim ama bittikten sonra ped taktım.
Sarıyer Hamidiye Etfal eğitim ve araştırma hastanesinde doğum yaptım, hiç olumsuz bir şey yaşamadım herkes işini hakkıyla yaptı asistan doktorundan temizlik personeline kadar. Hatta ben şansıma yoğunluktan dolayı tek kişilik odaya alındım, özel hastane konforunda geçti 1 günüm 😁