Nurcann111 Benimde yardımıma koşacak kimsem yoktu. Transfer olduktan sonra hiç bir iş yapmadım sadece uzandım yada yattım. Sadece hastane yada sağlık ocağına gitmek için dışarı çıktım onda da merdiveni inip çıkmam tek adımlar halinde yavaş yavaştı. Afedersin evi bok götürdü ama yine de kalkıp iş yapmadım çünkü göze alamadım. Eşim sağolsun ara ara süpürge tuttu o kadar. 3 ayın sonunda aldım ben süpürgeyi elime onu da doktor düşük tehliken artık yok demesi ile. Yemek konusunda da hiç zorlamadım kendimi. Zaten mide bulantısından kokudan falan çok zor giriyordum mutfağa. Bizler normal gebelikten daha daha çok dikkat etmeliyiz çünkü ortada bir emek ve maddi emek var boşa geçen yıllar var. Temizlik uğruna kayıplar yaşamaya gerek yok dikkatli olmalıyız. En ufak bir kayıpta her şeyin başına dönmek tekrar tedavi görmek insanı yıpratır hem maddi hem manevi.
