Doğum hikayem
Merhaba güzel anneler, burda hep pozitif hikayeleri okuyup kendimi motive ediyordum, şunu yapmalıyım bunu yapmamalıyım diye kendimce öğrenip duruyordum ama gerçekten her doğum kendine özelmiş ve farklıymış. Hamileliğimin başından beri kendimi hiç doğum konusunda şartlamadım şu ya da bu diye ama önceliğim vajinal doğumdu. 4 mart pazartesi günü 40+1 olmuştuk doktor kontrolüm vardı. Önceki hafta bebek hala kanala tam inmemişti o yüzden pazartesi gidince de aynı durumdaysa sezeryan istemeye karar vermiştik eşimle, çünkü hiç sancım açılmam nişan vs de yoktu. Pazartesi kontrolde doktor yine aşağı inmediğini söyleyince tamam diyip sezeryan günü istedik. Hemen ertesi güne 5 mart 9.30 a verdi. O gün tabi bi heyecan bastı, sezeryanın sonrasından korkuyordum açıkçası. Neyse akşam oldu son hazırlıklar duş saç baş yaptım, arkadaşlarım geldi çay kahve onlar da dedi hiç doğurucak halin yok valla diye 😂 dedim o yüzden sezeryan kararı verdik zaten. Neyse gece oldu yattık 1.38 de çamaşırımda ıslaklık hissederek uyandım tuvalete gittim altıma kaçırdım sandım değiştirip hattım. 10 dk sonra daha yoğun su akışı hissedip tuvalete koştum çok fazla akmaya devam ediyordu su geldiğini anladım. Hemen eşimi uyandırıp hastaneye gittik. Su gelişi yolda ve hastanede de devam ediyordu. Direk yatış verdiler ameliyathaneye. Alttan muayene ettiler 1 parmak açılma var dendi. Başta hiç sancım yoktu bi yarım saat sonra başladı 40 dakika da bir geliyordu ama şiddeti azdı eşim belime masaj yapıyordu geçiyordu. Süre giderek azalmaya başladı sabah 9 olduğunda 8 dakikada bir geliyordu sancı artık ama ben daha o zaman uykusuzluktan yorulmaya başlamıştım. Pilates topunda ve ebenin gösterdiği hareketleri yaparak sancıları karşılıyordum. Ebe tekrar alttan muayene etti hala 1 parmakmış ama rahim ağzım çok yumuşamış öyle dedi. Akşama kalmaz doğurursun dedi. Sonra kendi doktorum gelince çok aşırı hafif suni sancı başlayalım açılman olabilmesi için kendi sancıların yetersiz dedi tamam dedim. 9.10 geçe suni sancı başladı. Sancı sıklığım ve şiddetim bi anda artmaya başladı. 9.40 olduğunda ben sanki doktor beni kandırdı ve suni sancı şiddetini çok fazla verdi diye düşünmeye başladım çünkü dayanamamaya başlamıştım. Meğer açılmam çok hızlı ilerliyormuş ondanmış sonradan anladık. Ebe sancı gelince çömel kaka pozisyonu al geçince kalk diyordu. O sıra kakam gelmiş gibi hissettim tuvalete gittim gerçekten kakamı yaptım döndüm. 45 geçe ağlamaya başladım eşime hemşireyi çağır suni sancıyı çıkarsın sezeryan istiyorum dedim. Çağırdı söyledi doktorum geldi emin misin dedi evet dedim ben daha 45 dakikada bu hale geldim dayanamam daha fazlasına dedim. Anestezi doktoruna ve ameliyathaneye haber vermeye gittiler. O sırada ebem geldi çok tatlı bi kızdı bana şaka yapmaya çalışırken sancılarımı gördü ve esra sen ıkınıyosun sanki dedi kakam var yine dedim, hayır esra bunlar doğum başlama sancısına benziyo nolur gel muayene edelim bak 4 5 cm açıklığın varsa epidural takarız yoksa sonra git sezeryana diye yalvardı. Tamam dedim çatala yattım bana bebeğin kafasını gördüğünü açıklığımın 9 cm olduğunu söyledi saat daha 10du. Yalan söylüyorsun indirin beni çağırın anesteziciyi vursun iğneyi belime diye bağırdım 😂😂 kız yeminler ediyor ama ben bu kadar kısa sürede olabileceğine inanamadım. Makas getirdi bebeğin saçını minnacık kesip vereyim mi bak yemin ederim burada bebek şimdi doktoru çağırıyorum dedi. Doktorum geldi şok oldu tabi o da bebek burada diyince inandım. Bi kaç kere ıkınınca biticek dedi. Kakanı yapar gibi ıkın bağırma sadece ıkın diyordu ama ben ıkınıp ıkınıp sonunda bağırıyordum çünkü doğmayacak bir türlü gibi geliyordu. Bağırırsam içten yırtık olabilir dedi doktorum, oldu da. Ufakta sağ tarafımdan bir kesi atıldı 3 dikişim oldu. Neyse 5 6 kere falan ıkındım sanırım ve ani bir rahatlamayla şok oldum bebeğim doğmuştu saat 10.12 de 😍 eşimi yanıma aldılar sular seller şelale 😍 çok güzel bir andı. Bu da benim doğum hikayem, biraz uzun oldu ama daha anlatsam saatler sürer gibi geliyor bana hala her dakikası aklımda.