Eceebrar bende normal diye hastaneye gidip bebek strese girdiği için acil sezaryene girenlerdenim. sondayı takmalarından tutun ameliyathanedeki panik haline kadar her şeye şahit oldum, en son karnıma batikon sürerlerken o kadar korkmuştum ki “beni uyutmayacak mısınız” dedim ve sonrası yok. seçme şansım olsaydı geneli asla seçmeyi düşünmezdim özellikle ilk gün o kadar zor ki size anlatamam. ilk yürümeden sonra korkudan uzun bir süre ayağa kalkamadım aslında daha önce de safra kesesinden ameliyat olmuştum ama ona hiç benzemiyor, ki benim acı eşiğim yüksektir. karnıma bastırdıklarında o kadar bağırdım ki annem hemşirelere kızmıştı yeter artık diye. sondayı çıkardıktan sonra eğer idrara çıkamazsam tekrar takacaklarını söylediler yine aynısını yaşamamak için yudum yudum su içtim. 1 ay oldu hala karnıma dokunamıyorum çok korkudan. ama ikinci gün daha iyiydim beşinci gün artık kendi başıma çoraplarımı giyebilir olmuştum. 😅 1 haftanın sonunda ağrılı idrara çıkmam da son buldu. doktorumda zaten epidural şansımız olsaydı bu kadar ağrın olmazdı demişti 🥲 doğum nasip kısmet işi biraz da eğer seçme şansınız varsa geneli asla tavsiye etmem, diğerlerini deneyimlemediğim için bir şey diyemiyorum. her şey gönlünüzce en sağlıklısı neyse o olsun. 🌼