Aylardır bu postu atmayı bekliyodum :) Özellikle serklajlılar tanımıştır beni her serklaj postunda vardım :) Çok uzatmadan kısa bi özet geçeyim; önceki kaybımdan dolayı serklajlıydım ama tamamen tedbir amaçlı atıldı dikiş, kısalma veya kanama falan yoktu çok şükür. 14. hftada atıldı 1 hafta 10 gün ytarak geçirdim ondan sonrası tabi ki eskisi kdar aktif değildim ama tamamen de ytağa bağlı geçirmedim. İstediğim zaman kalktım yvaş yavaş işlerimi hallettim ki işlerim dediğim ufak tefek şeyler, eşim bu dönemde çok aktifti evde. İstediğim zaman dışarı çıktım ama hep dinlene dinlene. Uzun süre ayakta kalmadım, kendim yormadım, hep böyle bi dinginlikle ilerledim yani. Serklajlıların vazgeçilmezi enfeksiyon sorunum çok oldu tabi, genelde ayda bir ilaç kullandım geçti. Doktoruma aşşşırı güvendiğim için içim her zaman çok rahattı ki bence bu dönemde çok önemli bi etken serklajlılar için özellikle. Sakinlik, pozitiflik, rahatlık olması gerekiyo. Yoksa zaten zor olan bi süreç hepten çıkmaza giriyo ve sanki zaman akmıyo gibi oluyo. Neyse işte öyle böyle derken 37+2 de plablı sezaryen oldum. Önceki doğumum da sezaryen olduğu ve bebeğim biraz aşağıda olduğu için doktorum risk almak istemedi o öyle dyince ben de istemedim. Bebişim doğdu çok şükür sağ salim :) Sezaryeni de çok ağır geçirmedim, saati gelince hemen kalktım yürüdüm ve bolca hareket ettim hastane sürecinde. Ne kadar hareket o kadar çabuk açılma sonuçta. Hastanede 2 gün kaldım ama dediğim gibi gayet rahat hareket ettim kendi başıma kalktım yürüdüm falan. 2 gün kalmamın sebebi bebişimin sarılığı biraz yükseldi, ilk gün hiç kavrayıp ememedi ama onu da hallettik silikon uçlarla daha rahat ettik, sarılığı da düşmeye başladı bile çok şükür. Hatta doğum yapalı 12 gün olmuş bile :) Bin şükür bu günlerime, Rabbim isteyen herkese sağ salim tattırsın inşallah. Sanırım bu son postumdu burda. Birlikte beklediğimiz, birbirimize tecrübelerimizi bilgilerimizi aktardığımız, moral verdiğimiz herkese çok teşekkürler 🤍