Doğumdan çok korkan birisi olarak doğum hikayemi benim gibi olan insanlara umut olması açısından paylaşmaya karar verdim. 37. Haftadan itibaren nstde hafif sancılarım çıkmıştı tabi o telaşla şehirdışındaki annemi çağırdım hemen gel her an doğum olabilir diye ama olmadı 😂 annem 1 aya yakın yanımda kaldı her hafta kontrole gittik ve bebeğimin hiç gelesi yoktu 1 cm açıklığım vardı 37. Haftadan itibaren ama artmıyordu bir türlü. En son 40. Haftada kontrole gittiğimde yine 1 cm açıklık olunca doktor zar sıyırma işlemi yaptı o şekilde 2 cm açılma elde edildi biraz acılı oldu benim için ama çabuk bitti 2 gün sonra gel haftan doldu bi şekilde almamız lazım artık dedi. Randevuya gideceğim günün önceki gecesinde lavaboya gittiğimde hafif bir su gördüm suyum mu geldi diye emin olamadım önce 1 2 saat evde bekledik daha sonra doktora gitmeye karar verdik. Gittimizde nöbetçi doktor hemen yatış verdi suyumun azaldığını söyledi ama açılmam hala 2 cm idi. Yatışım yapıldı tercih ettiğim hastanede doğum öncesi doğum anı ve doğum sonrası aynı odada olabiliyorsunuz sizi ayrıca sancı odası yada doğumhaneye götürmüyorlar tüm işlemler aynı oda içerisinde yapılıyor bana benimle ilgilenen ebe kontrole geldiğinde boyumun kısa olduğunu açıklığımında yeterli olmadığını ve ilk doğum olduğu için 24 saate kadar sürebileceğini ve olmazsa sezeryana alacaklarını söyledi en son ben sana 1 2 saat sonra serum takarım biraz sancın hafifler sabahta diğer ebeye devrederim dedi ve çıktı odadan tabi çok moralim bozuldu ve daha çok korktum . Hastaneye yattığımızda saat 3 buçuktu 1 saat sonra ebe tekrar açıklık kontörüne geldiğinde şok oldu çünkü açıklığım 5 cm olmuştu sancılarım vardı ama dayanılamayacak kadar değildi ki ben ağda bile yaptıramayan birisiyim ben çektiysem herkes çeker bence. 1 saat sonrasında yine ebeyi çağırdım sanki ıkınma hissim var ama emin değilim dedim ebe öncesinde ihtimal vermedi ama baktığında 8 cm açıklık gördü doğum başlamak üzere hemen doktorunu çağıracağım sakın ıkınma benim vardiyamda dolduracaksın diyip koşarak çıktı odadan doktorumu çağırdılar beni hazırladılar başta söylediğim gibi özel odaydı ve yanıma eşim korktuğu için annem girecekti ama annemi çağırmaya fırsat bile kalmadan 5.47 de oğlumu kucağıma aldım. Benim için sürecin en zorlu kısmı ıkınma aşamasıydı çünkü ona hiç çalışmamıştım orda yetersiz kaldım ama gerçekten benim için mucizevi bit doğumdu umarım benim gibi korkan herkese umut olur herkes bebeklerini sağlıkla kucaklarına alır 🥰🥰