Merhaba güzel anneler artık aranızdan ayrılıyorum bu son postum
Geçen hafta perşembe günü 15 şubatta 38+4 de sezeryan doğum yaptım sebebi tamamen eşimle kendi kararımızdı doktorum üst kemiğimin baskı yaptığını normal doğumda dikişimin çok fazla olabileceğini söyledi biz de biraz sabırsız davranıp sezeryana karar verdik ilk doğumum olduğu için biraz gergindim ameliyathaneye girdiğimde gözlerimden sebepsizce yaşlar dökülmeye başlamıştı epiduralle doğum yaptım ameliyat anında doktorumla sohbet halinde olduğumuz için tüm gerginliğim geçti zaten 20 dk sonra bebeğimin o ağlama sesini duyduğumda her şey benim için bitmişti hemşirelerin onu temizlemesini izlemek daha sonra yüzünü yüzüme değdirdiklerinde her şey son bulmuştu benim için.Sonra bebeği yukarı çıkardılar ameliyatta sürekli kaç dk kaldı ne zaman bitecek diye sorup durdum çünkü bebeğin yanına çıkmak istedim odaya çıktığımda herkes beni bekliyordu bense bebeğimi kucağıma almak için sabırsızdım annem kucağıma verdiğinde onu öptüm kokladım hayal gibiydi 9 ay beklediğime değmişti tamamen